اَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمْ
: Eûzübillahi mine’ş- şeytâni’r- racîm :
“Kovulmuş şeytanın şerrinden Allah’a sığınırım”
للّٰهُمَّ عنِّي أعُوذُ بكَ مِنْ الشَّيْطَانِ الرَّجِيم مِنْ هَمَّزِهِ وَنَفْخِهِ وَنَفْثِهِ
: Allahümme annî eûzü bike mine’ş- şeytâni’r- racîm min hemmezihi ve nefhihi ve nefsihi :
“Allah’ım! Şeytanın kışkırtmasından, üflemesinden ve fısıldamasından Sana sığınırım.”
(Tirmizî, 242; Ebu Davûd, 764; İbn Mâce, 807; İ. Ahmed IV-80,85; İbn Hibbân, 443; Hâkim, I-235)
