EL HALÎM c.c.


 
EL HALÎMÜ

Hilm (Sabırlı ve temkinli,akıllı ve ağırbaşlı, yumuşak olmak) masdarından sıfat fiil. Halîm Kur’ân-ı Kerîm’de 15 âyette geçmiş olup; 11âyette ALLAH-U ZÜ’L-CELÂL’e nisbet edilmiştir ( 6 âyette Gafûr, 3 âyette Alîm, 1 âyette Ganî, 1 âyette Şekûr ). 2 âyette İbrahîm (Aleyhisselâm)‘a, 1 âyette Şuayib (Aleyhisselâm)‘a, 1 âyette ise İsmâil (Aleyhisselâm)‘a nisbet edilmiştir.

El Halîmü isminde “kudreti yettiği hâlde cezâlandırmama ve tamamen affetmeyip fırsat tanıyıp erteleme” mânâları da vardır. Zâlimin zûlmüne ve mâzlumun ahına anında karşılıklarının verilmemesi, kulluk imtihanında kulun tercih ve cüz’i irade davranışlarını sergilemesine imkan tanıma cilveleridir. El Halîmü ismiyle; El Afvvü, El Gaffâru, El Gafûru, Et Tevvâbü, EL Habîru, El Muhsî, El Vâsiu, El Kadîru, El Kaviyyü, El Metînü, El Muktediru ve Es Sabûru isimleri arasında anlam tamlamaları vardır.

El Halîmü : Kullarının hata ve suçlarına karşılık, iradesiyle yumuşaklık gösterip acele ve öfkeyle hareket etmeyen. Merhameten ve muhabbeten halkedip kulluk imtihanına saldığı kullarına karşı sabırlı, temkinli, acele ve öfkeli muâmele etmeyip yumuşak davranan ve gelecekte fırsatlar tanıyan ALLAH-U ZÜ’L-CELÂL.

Halume : Kişi yavaş ve ağır başlı olmak.
Halleme : Birini halîm, uslu kılmak.
Hilm : Hilim, sabır, yavaşlık. Akıl.
Ehlâm : Akıllar.



image_print