EL HAFÎZ c.c.

  
EL HAFÎZU                             EL HÂFİZU

Hıfz (korumak, görüp gözetmek, ihmâlkâr ve gafil davranmayıp dikkatli ve basîretli bulunmak;anlayıp bellemek, ezberlemek) kökünden sıfat ilmidir.

Hâfız (koruyan, hiç bir şeyin kaybolmaması için gerekli tedbir sahibi) anlamında mübalâga ve sürekllilik ismidir. Tohum, çekirdek… Kur’ân-ı Kerîm’de 40 yerde geçip 13 yerde ALLAH-U ZÜ’L-CELÂL’ e nisbet edilmiştir (Bakara 2/255; Nisâ 4/34;Hûd 11/57; Yusuf 12/64; Hicr 15/9,17; Enbiyâ 21/82; Sebe’ 34/21; Saffât 37/7; Fussilet 41/12; Şûrâ 42/6 bkz.).

El Hafîzu : Muhafaza eden, saklayan, koruyan, denge, düzende ve nizâmda tutan. Mutlak muhafaza edici olan ALLAH-U ZÜ’L-CELÂL.

El Hâfizu : Koruyucu olan, muhafaza eden,mutlak koruma sahibi olan. Mutlak muhafazanın sahibi olan ALLAH-U ZÜ’L-CELÂL.

Hafiza : Korumak. Saklamak. Kaybolmaktan korumak. Dikkat etmek. Kur’ân-ı Kerîm’i ezberlemek.
Tehaffeza : Sakınmak.
Hafıza : Bellek. Hafıza.
Muhafız : Müdür. Vâli.

EL HAFÎZU (celle celâluhu) ZEVKİ:

RABB’ımızın aklı ve hafızayı ihsân edişinin hikmeti olan tevhidini hakkıyla hıfz-ü-himâye eder. Şehâdetiyle yaşar ve öbür âleme geçer…



image_print