EL BÂİS c.c.

EL BÂİSÜ

 

        Ba’s (birini kaldırıp harekete geçirmek; uykudan uyandırmak; diriltmek) kökünden sıfat isimdir.
Kıyamet hâllerinden olan ba’s (dirilme), Kur’ân-ı Kerîm, Sünnet-i Seniyye ve İcmâ-yı Ümmet ile sabit olup İslâm Dininin imân esaslarındandır.
Yeniden dirilme Kur’ân-ı Kerîm’de genişce işlenmiştir 
(Hacc 22/5 vd.).
İlk var eden diriltecek ve hesaba çekecektir 
(Yâsîn 36778,79 bkz.).
Ba’sü ba’de’l-mevt (ölümden sonra dirilme) yasasının nasıllığı hususunda günümüz genetikçilerinin “gen” vs. dedikleri Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)‘in “acbü’z-zeneb: Kuyruk sokumu kemiği” buyurduğu acîb bir şey, hücrelerin anası, üreme ve dirilik noktası, hiç bir zaman çürüyüp yok olmayan, bedene ait tüm unsurların gökten inecek ab-ı hayat (hayat suyu) ile canlanacağı, bir bitkinin topraktan çıktığı gibi çıkacağı tekniğin ilerleyiş seyrinde seyredilecektir. (Buharî, Tefsir, 39/3, 78/1; Müslim, Fiten, 141,142; İ.Ahmed, Müsned, II,322 bkz.)

El Bâisü : Gönderen, sebeb olan, icâb ettiren, yeniden yaratan, yeniden dirilten, Resûller gönderen, ba’s eden…Mutlak gönderici, irsal edici ve yeniden diriltme kudretinin mutlak sahibi olan ALLAH-U ZÜ’L-CELÂL.

Bease : Yalnızca göndermek. ALLAH-U ZÜ’L-CELÂL için; resûller gönderen, icâbettiren, ölümden sonra dirilten.
Meb’ûs : Meb’us, delege.

 

image_print