وَمَا أَضَلَّنَا إِلَّا الْمُجْرِمُونَ ﴿٩٩﴾
Ve mâ edallenâ illel mucrimûn(mucrimûne).
227 ayet · Nüzul sırası 47
وَمَا أَضَلَّنَا إِلَّا الْمُجْرِمُونَ ﴿٩٩﴾
Ve mâ edallenâ illel mucrimûn(mucrimûne).
Ve bizi hep o mücrimler şaşırtmıştı
Ve bizi mücrimlerden (hidayete mani olanlardan) başkası dalâlette bırakmadı.
Bizi ancak o günahkârlar saptırdı.
'Bizi, kesinlikle, İslâm’a planlı cephe alarak, müslümanlığı, müslüman nesilleri yozlaştırma, yok etme suçu işleyen güç ve iktidar sahibi âsiler, suçlular, günahkârlar hak yoldan uzaklaştırıp başımıza buyruk hale getirerek, dalâleti, bozuk düzeni, helâki tercihimize imkân sağladılar.'
"Bizi suçlu günahkarlardan başka saptıran olmadı."
Bizi ancak (kendilerine uyduğumuz bizden önceki) mücrimler sapıttı.
Ve bizi hep o suçlular şaşırtmıştı.
Bizi ancak o günahkârlar saptırdı.
«Bizi o mücrimlerden başkası sapdırmadı».
yine de (sizi tanrılaştırarak) yoldan çıkmamıza günah (önderlerimiz) sebep oldu!
“Bizi ancak günahkârlar saptırdı. ”
(96-102) Orada putlarıyla çekişirken şöyle derler "Vallahi de, tallahi de biz besbelli bir sapıklık içinde imişiz!" "Çünkü biz sizi Rabbülâlemin ile bir tutuyorduk. Ama bizi saptıranlar da, o mücrimler oldu." "Şimdi artık ne şefaatçimiz var bizim, ne candan bir dostumuz!" "Ah! Ne olurdu, imkân olsa da dünyaya bir dönsek ve müminlerden olsaydık!"