إِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُودٌ ﴿٦﴾
İzhum aleyhâ kuûd(kuûdun).
22 ayet · Nüzul sırası 27
إِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُودٌ ﴿٦﴾
İzhum aleyhâ kuûd(kuûdun).
O vakıt ki üzerine oturmuştular
Ki onlar, onun (ateşin) etrafında oturmuşlardı.
Onlar (yakanlar) da başlarına oturmuşlar,
Ateşin etrafında oturuyorlar, işkence edecekleri mü’minleri ateşin kenarında tutuyorlardı.
Hani kendileri (ateş hendeğinin) çevresinde oturmuşlardı.
O vakit, (o zalim kâfirler) ateşin etrafında oturmuştular;
O zaman ki, çevresinde oturmuşlardı.
(1-7) Burçlara sahip gökyüzüne, geleceği bildirilmiş olan güne, (o günde) tanıklık edene ve edilene andolsun ki, ateşle dolu hendeğe atılanlar (yakılarak) öldürüldü. Onlar (yakanlar) da başlarına oturmuşlar, müminlere yapmakta oldukları işkenceyi seyrediyorlardı.
O zaman onlar (o ateşin) etrafında oturucu idiler.
Hani, onlar (keyifle) o (ateşi) seyretmişlerdi,
Hani onlar o ateşin başına oturmuşlardı.
(6-7) Hani onlar ateşin başında oturur, müminlere yaptıklarını acımasızca seyrederlerdi.