Kur'ân-ı Kerîmmuhammedinur.com

37. Sâffât Suresi

182 ayet · Nüzul sırası 56

Sâffât · 51. ayet

قَالَ قَائِلٌ مِّنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ ﴿٥١﴾

Kâle kâilun minhum innî kâne lî karîn(karînun).

Kelime Kelime Anlam

1kâlededi
2kâilunkonuşan
3min-humonlardan
4innîmuhakkak ben, gerçekten ben
5kâneoldu, idi
6lîbenim var
7karînunyakın olan

Mealler

Elmalılı Hamdi Yazır

İçlerinden bir söyliyen benim der: bir karînim vardı

İskender Mihr

Onlardan konuşan birisi: "Gerçekten benim bir yakınım vardı." dedi (der).

Adem Uğur

İçlerinden biri: "Benim, bir arkadaşım vardı" der.

Ahmet Tekin

İçlerinden biri:'Benim bir arkadaşım vardı' der.

Ali Bulaç

Bir sözcü der ki: "Benim bir yakınım vardı."

Ali Fikri Yavuz

İçlerinden bir sözcü şöyle der: “- Gerçekten benim (dünyada) bir arkadaşım vardı.

Elmalılı (Sadeleştirilmiş)

İçlerinden bir sözcü: «Benim bir arkadaşım vardı.»

Diyanet Vakfı

İçlerinden biri: «Benim, bir arkadaşım vardı» der.

Hasan Basri Çantay

İçlerinden bir sözcü der ki : «Hakıykat, benim (dünyâda) bir arkadaşım vardı.

Muhammed Esed

İçlerinden biri şöyle diyecek: "Bakın, benim (yeryüzünde) bir arkadaşım vardı,

Ömer Nasuhi Bilmen

İçlerinden bir sözcü der ki: "Benim bir arkadaşım vardı. "

Suat Yıldırım

(51-53) Derken biri der ki: "Sahi, benim de yakın bir arkadaşım vardı. Yanıma gelir, iğneli iğneli "Sen de mi, derdi, bu masala inananlar arasında yer alıyorsun? Yani biz ölüp çürümüş kemik, toz toprak haline geldikten sonra, biz mi dirilip hesap vereceğiz, buna da inanılır mı?"