قُل كُونُواْ حِجَارَةً أَوْ حَدِيدًا ﴿٥٠﴾
Kul kûnû hicâreten ev hadîdâ(hadîden).
111 ayet · Nüzul sırası 50
قُل كُونُواْ حِجَارَةً أَوْ حَدِيدًا ﴿٥٠﴾
Kul kûnû hicâreten ev hadîdâ(hadîden).
De ki: muhakkak, ister taş olun ister demir,
De ki: “Taş veya demir olun (olsanız bile)!”
De ki: "İster taş olun, ister demir",
'İster taş olun, ister demir' de.
De ki: "İster taş olun, ister demir."
(Ey Rasûlüm, onlara) söyle: “- İster taş olun, ister demir olun,
De ki: «Gerçekten, ister taş olun, ister demir,
(50-51) De ki: İster taş olun, ister demir, isterse gözünüzde büyüyen herhangi bir mahlûk! (Bunlar, Allah'ın sizi yeniden diriltmesini güçleştirmez.) Diyecekler ki: «Bizi tekrar (hayata) kim döndürecek?» De ki: Sizi ilk kez yaratan. Bunun üzerine onlar sana alaylı bir tarzda başlarını sallayacak ve «Ne zamanmış o?» diyecekler. De ki: Yakın olsa gerek!
Söyle: «Gerek bir taş (gibi çetin), gerek bir demir (gibi kuvvetli) olun,
De ki: "İster taşa dönüşün, ister demire;
De ki: “İster taş olun, ister demir. ”
(50-51) De ki: "İster taş olun, ister demir. İsterse yeniden dirilmesi aklınızca imkânsız gibi görünen herhangi bir yaratık, ne olursanız olun, mutlaka diriltilip kaldırılacaksınız." "O halde" diyecekler, "kimdir bizi diriltecek olan?" De ki: "Sizi ilk defa yoktan yaratan!" Bu sefer, alay ederek başlarını sallayacak da: "Ne zamanmış o?" diyecekler. De ki: "Belki de yakındır."