ذُقْ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ ﴿٤٩﴾
Zuk, inneke entel azîzul kerîm(kerîmu).
59 ayet · Nüzul sırası 64
ذُقْ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ ﴿٤٩﴾
Zuk, inneke entel azîzul kerîm(kerîmu).
Tat bakalım deyin: çünkü sen azîzdin, kerîmdin.
(Azabı) tat! (Hani) sen, gerçekten azîzdin ve kerimdin (kendini öyle zannediyordun).
(Ve deyin ki:) Tat bakalım. Hani sen kendince üstündün, şerefliydin!
'Tat bakalım, sana böyle bir ceza lâyık! Çünkü sen güçlüsün, iktidar sahibisin, şerefli, itibarlısın.' denir.
"(Azabı) Tad; çünkü sen, (kendince) üstün, onurluydun."
(Sonra ona şöyle deyin): Tad bakalım, çünkü sen, (zannınca kavminin arasında) çok şerefli ve çok iyi bir kimse idin!...
Tat bakalım (azabı)! Çünkü sen çok güçlü ve şerefli idin, deyin.
(47-50) (Allah zebânilere emreder): Tutun onu! Cehennemin ortasına sürükleyin! Sonra başına azap olarak kaynar su dökün! (ve deyin ki:) Tat bakalım. Hani sen kendince üstündün, şerefliydin! İşte bu, şüphelenip durduğunuz şeydir.
Tat (o azâbı). Çünkü sen, (evet iddiânca) sen çok ulu, çok şerefli idin»!
Bunları tat ey (yeryüzünde) kendini böyle kudret sahibi, böyle üstün gören!
"Tat bakalım! Hani sen kendince çok üstün, çok şerefli bir kimse idin. "
(47-50) Allah Zebanîlere: "Tutun onu da" buyurur, "cehennemin ta ortasına sürükleyin. Sonra da başının üstünden kaynar su dökün!" ve deyin ki: "Tat bakalım! Hani üstündün, kudretliydin, asildin!" İşte hakkında şüphe ve mücadele ettiğiniz o gerçek budur.