مِن نُّطْفَةٍ إِذَا تُمْنَى ﴿٤٦﴾
Min nutfetin izâ tumnâ.
62 ayet · Nüzul sırası 23
مِن نُّطْفَةٍ إِذَا تُمْنَى ﴿٤٦﴾
Min nutfetin izâ tumnâ.
Bir nutfeden ekildiği zaman
Meni akıtıldığı zaman, bir nutfeden (bir damladan).
(Rahime) atıldığı zaman nutfeden.
Rahime atıldığı sırada, meni içinde yaratmış olandır.
Bir damla sudan (döl yatağına) meni döküldüğü zaman.
Bir meniden, (mahalline) ekildiği zaman...
(Rahime) ekildiği zaman bir nutfeden.
(45-46) Şurası muhakkak ki (rahime) atıldığında nutfeden, erkek ve dişiden ibaret olan iki çifti O yarattı.
(45-46) Hakıykaten meniden, (rahme) döküldüğü zaman, erkek ve dişi iki çifti o yaratdı.
(sadece) bir sperm damlasından,
(Rahme) atıldığı zaman nutfeden.
(45-54) Rahime atılan nutfeden (spermden) erkek ve dişi çiftini yaratma, öldükten sonra diriltme, tekrar yaratma O’na aittir. İnsanı zengin, kanaat sahibi ve halinden memnun etmek de O’na aittir. Müşriklerin taptığı Şi’râ yıldızının Rabbi de O’dur. Önceki Âd milletini yok eden de O’dur. Semud milletini yok edip geriye hiçbir şey bırakmayan da O’dur. Daha önce Nuh milletini yok eden de O. Çünkü bunlar çok zalim, çok azgındılar. Altı üstüne getirilen Lût milletinin şehirlerini yerle bir etti. Onları ne azaplar, ne musîbetler, neler kapladı neler!