وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ ﴿٤١﴾
Ve ashâbuş şimâli mâ ashâbuş şimâl(şimâli).
96 ayet · Nüzul sırası 46
وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ ﴿٤١﴾
Ve ashâbuş şimâli mâ ashâbuş şimâl(şimâli).
Eshab-i Şimal ise ne Eshab-i Şimal!
Ve ashabuş şimal [şeamet (kötülük), meşeme sahipleri, amel defteri (hayat filmleri) sollarından verilenler, cehennemlikler], (ama) ne ashabuş şimal!
Soldakiler; ne yazık o soldakilere!
Sağduyularına kulak vermeyerek, Allah’ın kitabını inkâr edip, burunlarının doğrusuna gidenler, zaafa uğrayanlar, kötü sonuçla karşılaşanlar! Ne bedbahttır hak yoldan uzaklaşarak kötü sonuçla karşılaşanlar!
"Ashab-ı Şimal", ne (mutsuzdur o) "Ashab-ı Şimal."
Solcular ise, onlar ne acıklı durumdalar!...
Solun adamları ise, ne solun adamları!
Soldakiler; ne yazık o soldakilere!
Solcular: (Onlar) ne solculardır!
Kötülükte ısrar edenlere gelince, nedir bu kötülük ısrarcıları(nın cezası)?
Amel defterleri soldan verilenler! Onlar ne uğursuzdurlar!
Ashab-ı Şimal ki ne Ashab-ı Şimal! Ne bedbahttır onlar!