وَبَرًّا بِوَالِدَتِي وَلَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّارًا شَقِيًّا ﴿٣٢﴾
Ve berren bi vâlidetî ve lem yec’alnî cebbâren şakıyyâ(şakıyyen).
98 ayet · Nüzul sırası 44
وَبَرًّا بِوَالِدَتِي وَلَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّارًا شَقِيًّا ﴿٣٢﴾
Ve berren bi vâlidetî ve lem yec’alnî cebbâren şakıyyâ(şakıyyen).
Ve beni valideme hürmetkâr kıldı, bir cebbar şekıy kılmadı
Ve anneme karşı birr sahibi olmayı (emretti). Ve beni, cebbar (zorba) şâkî kılmadı (yapmadı).
Beni anneme saygılı kıldı; beni bedbaht bir zorba yapmadı.
'Beni anneme hürmetkâr kıldı. Beni zorba ve âsî biri olarak yetiştirmedi.'
"Anneme itati de. Ve beni mutsuz bir zorba kılmadı."
Beni, anneme ihsankâr kıldı ve beni azgın bir zorba yapmadı.
Beni anneme saygılı kıldı, beni eşkiya bir zorba yapmadı.
«Beni anneme saygılı kıldı; beni bedbaht bir zorba yapmadı.»
«Beni anneme hürmetkar kıldı. Beni bir zorba, bir bedbaht yapmadı».
ve anamı saygıyla gözetmemi; ve beni merhametten yoksun bir zorba kılmadı.
“Beni anneme hürmetkâr kıldı, baş kaldıran bir bedbaht yapmadı. ”
"Anneme saygılı, hayırlı evlat kılıp, asla zorba, bedbaht ve hayırsız biri yapmadı"