فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاء وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنظَرِينَ ﴿٢٩﴾
Fe mâ beket aleyhimus semâu vel ardu ve mâ kânû munzarîn(munzarîne).
59 ayet · Nüzul sırası 64
فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاء وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنظَرِينَ ﴿٢٩﴾
Fe mâ beket aleyhimus semâu vel ardu ve mâ kânû munzarîn(munzarîne).
Binnetice ne Gök ağladı üzerlerine ne Yer ne de imhal olundular
Onlara yer ve gök ağlamadı. Ve onlara mühlet verilmedi.
Gök ve yer onların ardından ağlamadı; onlara mühlet de verilmedi.
Gök ve yer onların gidişine ağlamadı. Onlara mühlet de verilmedi.
Onlar için ne gök, ne yer ağlamadı ve onlar(ın azabı) ertelenmedi.
Nihayet (Firavun ve kavminin) üzerlerine ne gök ağladı, ne yer; ne de (azap bakımından) geciktirildiler.
Sonuçta ne gök ağladı üzerlerine, ne yer; ne de kendilerine bir mühlet verildi.
Gök ve yer onların ardından ağlamadı; onlara mühlet de verilmedi.
Ne gök, ne yer onların üstüne ağlamadı. Onlara (aman ve) mühlet verilmedi.
onlara ne gök ne de yer ağladı ve ne de bir mühlet verildi.
Gök ve yer onlar için gözyaşı dökmedi, onlara mühlet de verilmedi.
(28-29) İşte böyle oldu! Sonra bütün bunları, başka bir topluma miras bıraktık. Merhamete lâyık olma haklarını kaybettiklerinden, perişan hallerine gök de ağlamadı, yer de ağlamadı. Artık onlara yeni bir mühlet de verilmedi.