إِن كَانَتْ إِلاَّ صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ ﴿٢٩﴾
İn kânet illâ sayhaten vâhıdetenfe izâ hum hâmidûn(hâmidûne).
83 ayet · Nüzul sırası 41
إِن كَانَتْ إِلاَّ صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ ﴿٢٩﴾
İn kânet illâ sayhaten vâhıdetenfe izâ hum hâmidûn(hâmidûne).
O yalnız bir sayha oldu derhal sönüverdiler.
(Onların cezası) sadece bir sayha (şiddetli ses dalgası) oldu. O zaman onlar sönenler oldular.
(Onları helâk eden) korkunç sesten başka bir şey değildi. Birdenbire sönüverdiler.
Sadece şiddetli bir gürleme halinde âni bir darbe indirildi. Onlar sönen ocaklara dönüverdiler, yeryüzünden silindiler.
(Ancak onlara) Yalnızca bir tek çığlık (yetti); anında sönüverdiler.
O (helâk edilişlerine sebep) yalnız bir sayha (Cebraîl’in sesi) oldu; hemen sönüverdiler (öldü gittiler).
O sadece bir sayha (gürültü) oldu; hemen sönüverdiler.
(Onları helâk eden) korkunç sesten başka bir şey değildi. Birdenbire sönüverdiler.
(Onların yakalanması, yahud ukuubeti) birtek sayhadan başka (bir şeyle) değildi. Artık hemen sönü (b gidi) verenler (oldular).
hiçbir şey (gerekmiyordu), bir (ceza) çığlığından başka! Ve sonunda sessiz ve hareketsiz bir kül yığınına dönüverdiler.
Sadece bir tek çığlık oldu, o anda hemen sönüverdiler.
(Orduya ne lüzum?), bir tek ses yeter! Bir de bakmışsınız: Sönüp kalmışlar...