وَأَصْحَابُ الْيَمِينِ مَا أَصْحَابُ الْيَمِينِ ﴿٢٧﴾
Ve ashâbul yemîni mâ ashâbul yemîn(yemîni).
96 ayet · Nüzul sırası 46
وَأَصْحَابُ الْيَمِينِ مَا أَصْحَابُ الْيَمِينِ ﴿٢٧﴾
Ve ashâbul yemîni mâ ashâbul yemîn(yemîni).
Ashabı yemîn ise ne Ashab-ı yemîn!
Ashabı yemin [yemin sahipleri, amel defterleri (hayat filmleri) sağından verilenler], (ama) ne ashabı yemin!
Sağdakiler, ne mutlu o sağdakilere!
Sağduyulu hareket ederek Allah’ın kitabına iman edip hayata geçirenler, birbirlerine, sabrederek mücadeleyi, merhametli davranmayı tavsiye edenler, güçlü hale gelenler, hayırlı sonuca kavuşanlar! Ne mutlu, sağduyulu hareket edip hayırlı sonuca kavuşanlara!
"Ashab-ı Yemin", ne (kutludur o) "Ashab-ı Yemin."
Sağcılar (amel defterleri sağ ellerine verilenler), ne mutlu sağcılar!...
Sağın adamları ise, ne sağın adamları!
Sağdakiler, ne mutlu o sağdakilere!
Sağcılar: Onlar ne (mutlu) sağcılardır!
Dürüst ve erdemli bir hayat yaşayanlara gelince, nedir bu dürüst ve erdemli hayat sürenler(in ödülü)?
Defterleri sağdan verilenler, ne mutlu o sağcılara!
Ashab-ı yemin ki ne ashab-ı yemin! Ne mutludur onlar!