قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ ﴿٢٦﴾
Kâle rabbukum ve rabbu âbâikumul evvelîn(evvelîne).
227 ayet · Nüzul sırası 47
قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ ﴿٢٦﴾
Kâle rabbukum ve rabbu âbâikumul evvelîn(evvelîne).
Rabbınızın ve evvelki atalarınızın rabbı dedi
(Musa A.S): “Sizin ve sizden evvelki atalarınızın da Rabbidir.” dedi.
Musa dedi ki: O, sizin de Rabbiniz, daha önceki atalarınızın da Rabbidir.
Mûsâ: 'Sizin Rabbiniz, önceki atalarınızın Rabbi' dedi.
(Musa:) Dedi ki: "O sizin de Rabbiniz, geçmişteki atalarınızın da Rabbidir."
Mûsa dedi ki: “- O, sizin de Rabbinizdir, daha önceki atalarınızın da Rabbidir.”
(Musa): «O, sizin Rabbiniz ve daha önceki atalarınızın Rabbidir» dedi.
Musa dedi ki: O, sizin de Rabbiniz, daha önceki atalarınızın da Rabbidir.
(Muusâ sözüne devamla:) «(O) sizin de, evvelki atalarınızın da Rabbidir» dedi.
(Ve Musa:) "O sizin de Rabbinizdir, göçüp gitmiş atalarınızın da!" diye devam etti.
Musa: “Sizin de Rabbiniz, önce geçmiş atalarınızın da Rabbidir. ” dedi.
Mûsâ onu hiç duymamış gibi sözüne devam ederek: "O sizin de, sizden önceki babalarınızın da Rabbidir."