يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي ﴿٢٤﴾
Yekûlu yâ leytenî kaddemtu li hayâtî.
30 ayet · Nüzul sırası 10
يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي ﴿٢٤﴾
Yekûlu yâ leytenî kaddemtu li hayâtî.
Ah der; nolurdu ben önce hayatım için (sağlığımda hayırlar) takdim etmiş olsa idim
“Keşke ben hayatım için (yaşarken güzel ameller) takdim etseydim.” der.
(İşte o zaman insan:) "Keşke bu hayatım için bir şeyler yapıp gönderseydim!" der.
'Keşke hayatım için, önceden bir şeyler yapsaydım, iman edip hayırlı ameller işleseydim.' der.
Der ki: "Keşke hayatım için, (önceden bir şeyler) takdim edebilseydim."
(O, şöyle) der: “- Ah, ne olurdu! Keşke ben (ebedî olan ahiret) hayatım için, önceden (fani dünyada) salih ameller yapmış olsaydım.”
Der ki: «Keşke ben bu hayatım için (sağlığımda hayırlar) göndermiş olsaydım.»
(İşte o zaman insan:) «Keşke bu hayatım için bir şeyler yapıp gönderseydim!» der.
«Ah, diyecek, keski hayâtım için önden (saalih ameller) yapsaydım».
O, "Ah, keşke (gelecek) hayatım için önceden bir hazırlık yapsaydım!" diyecek.
(İşte o zaman insan): "Ah ne olurdu, keşke bu hayatım için önceden bir şeyler yapıp gönderseydim!" der.
"Keşke sağlığımda bu hayatım için hazırlık yapsaydım!" der.