فَتَنَادَوا مُصْبِحِينَ ﴿٢١﴾
Fe tenâdev musbihîn(musbihîne).
52 ayet · Nüzul sırası 2
فَتَنَادَوا مُصْبِحِينَ ﴿٢١﴾
Fe tenâdev musbihîn(musbihîne).
Derken sabaha yakın birbirlerine seslendiler
Nihayet sabah olunca birbirlerine seslendiler.
Sabah olurken birbirlerine seslendiler.
Sabah olmak üzereyken birbirlerine seslendiler.
Nihayet sabah vakti birbirlerine seslendiler.
Derken sabahleyin birbirlerine seslendiler:
Derken sabaha yakın birbirlerine seslendiler.
(21-22) (Beri tarafta ise) onlar, sabah olurken: Madem devşireceksiniz, hadi erkenden mahsülünüzün başına gidin! diye birbirlerine seslendiler.
İşte sabaha karşı birbirlerini çağırdılar.
Sabah erken kalktıklarında birbirlerine seslendiler:
Sabah olurken birbirine seslendiler:
(21-22) Onlar ise olup bitenden habersiz, neşeli neşeli birbirlerine seslendiler: "Haydi, mâdem devşireceksiniz, çabuk ekininizin başına!"