مَا أَغْنَى عَنْهُم مَّا كَانُوا يُمَتَّعُونَ ﴿٢٠٧﴾
Mâ agnâ anhum mâ kânû yumetteûn(yumetteûne).
227 ayet · Nüzul sırası 47
مَا أَغْنَى عَنْهُم مَّا كَانُوا يُمَتَّعُونَ ﴿٢٠٧﴾
Mâ agnâ anhum mâ kânû yumetteûn(yumetteûne).
O yaşatıldıkları zevkın kendilerine hiç faidesi olmıyacaktır
Onların metalandırıldıkları şeyler, onlara fayda vermez (onları müstağni kılmaz).
Faydalandırıldıkları nimetler onlara hiç yarar sağlamayacaktır.
Sahip oldukları servetler ve refahları, vaktiyle kendilerine verilmiş olan fırsatlar, devamlı tehdit edildikleri azaptan kendilerini kurtaramadı.
Onların 'meta ile yararlandıkları' şey, kendilerini (görecekleri azabtan) bağımsız kılamaz.
O yaşadıkları zevkin kendilerine hiç faydası olmıyacaktır.
o yaşatıldıkları zevkin kendilerine hiç faydası olmayacaktır.
Faydalandırıldıkları nimetler onlara hiç yarar sağlamayacaktır.
(205-206-207) Şimdi sen bana haber ver: Biz onları senelerce yaşatıb fâidelendirsek de sonra kendilerine tehdîd olunageldikleri (azâb gelib) çatıverse o yaşayıb fâidelenmiş oldukları (yıllar) kendilerini kurtarabilir mi?
kendilerine vaktiyle verilmiş olan fırsatın onlara ne yararı olabilir?
Faydalandırıldıkları nimetler onlara hiçbir fayda sağlamaz.
(205-207) Ne dersin? Onları yıllarca yaşatsak da, sonra tehdit edildikleri o azap başlarına gelse, onca seneler yaşayıp zevklenmeleri kendilerini kurtarabilir mi?