أَفَرَأَيْتَ إِن مَّتَّعْنَاهُمْ سِنِينَ ﴿٢٠٥﴾
E fe raeyte in metta’nâhum sinîn(sinîne).
227 ayet · Nüzul sırası 47
أَفَرَأَيْتَ إِن مَّتَّعْنَاهُمْ سِنِينَ ﴿٢٠٥﴾
E fe raeyte in metta’nâhum sinîn(sinîne).
Gördün a artık onlara senelerce zevk ettirsek
İşte gördün mü? Onları senelerce metalandırsak bile.
Ne dersin! Eğer biz onları yıllarca yaşatsak.
Ne dersin? Onları, senelerce nimetlere boğsak zevk-u safa ettirsek, faydasız.
Gördün mü; biz onları yıllarca yararlandırsak,
Gördün ya, artık onları senelerce zevklendirsek,
Gördün ya, onlara senelerce zevk ettirsek,
(205-206) Ne dersin! Eğer biz onları yıllarca yaşatıp nimetlerden faydalandırsak, sonra tehdit edilmekte oldukları (azap) başlarına gelse!
(205-206-207) Şimdi sen bana haber ver: Biz onları senelerce yaşatıb fâidelendirsek de sonra kendilerine tehdîd olunageldikleri (azâb gelib) çatıverse o yaşayıb fâidelenmiş oldukları (yıllar) kendilerini kurtarabilir mi?
İmdi, düşün, (ey Muhammed): onlara (dünya hayatının) tadını çıkarmaları için yıllarca fırsat vermişsek,
Gördün mü? Eğer biz onları yıllarca yaşatıp nimetlerden faydalandırsak,
(205-207) Ne dersin? Onları yıllarca yaşatsak da, sonra tehdit edildikleri o azap başlarına gelse, onca seneler yaşayıp zevklenmeleri kendilerini kurtarabilir mi?