Kur'ân-ı Kerîmmuhammedinur.com

20. Tâ-Hâ Suresi

135 ayet · Nüzul sırası 45

Tâ-Hâ · 20. ayet

فَأَلْقَاهَا فَإِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعَى ﴿٢٠﴾

Fe elkâhâ fe izâ hiye hayyetun tes’â.

Kelime Kelime Anlam

1feböylece
2elkâ-hâonu attı
3feo zaman
4izâ hiyeo olmuştu
5hayyetunbir yılan
6tes'âkoşan, hızla hareket eden

Mealler

Elmalılı Hamdi Yazır

Bıraktı ne baksın o bir yılan olmuş koşuyor

İskender Mihr

Böylece onu attı. O zaman o, hızla hareket eden (koşan) bir yılan olmuştu.

Adem Uğur

Onu hemen yere attı. Bir de ne görsün, hızla sürünen bir yılan değil mi!

Ahmet Tekin

Mûsâ asâsını hemen yere attı. Bir de ne görsün. Bir yılan olmuş, koşuyor.

Ali Bulaç

Böylece, onu attı; (bir de ne görsün) o hemen hızla koşan (kocaman) bir yılan (oluvermiş).

Ali Fikri Yavuz

Mûsa da onu bıraktı, bir de ne görsün! O bir yılan olmuş koşuyor.

Elmalılı (Sadeleştirilmiş)

Bıraktı onu, bir de ne görsün o, bir yılan olmuş koşuyor!

Diyanet Vakfı

Onu hemen yere attı. Bir de ne görsün, hızla sürünen bir yılan değil mi!

Hasan Basri Çantay

O da bunu bırakdı. Bir de ne görsün: Koşub duran bir yılan (olmuş) dur o!

Muhammed Esed

Bunun üzerine, (Musa), onu yere attı; bir de ne görsün! hızla akan bir yılan oluvermişti o!

Ömer Nasuhi Bilmen

Onu hemen yere attı. Bir de baktı ki, hızla sürünen bir yılan oluvermiş!

Suat Yıldırım

Hemen bıraktı. Bir de ne görsün: Hızla kıvrılıp sürünen, kocaman bir yılan oldu!