فَأَلْقَاهَا فَإِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعَى ﴿٢٠﴾
Fe elkâhâ fe izâ hiye hayyetun tes’â.
135 ayet · Nüzul sırası 45
فَأَلْقَاهَا فَإِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعَى ﴿٢٠﴾
Fe elkâhâ fe izâ hiye hayyetun tes’â.
Bıraktı ne baksın o bir yılan olmuş koşuyor
Böylece onu attı. O zaman o, hızla hareket eden (koşan) bir yılan olmuştu.
Onu hemen yere attı. Bir de ne görsün, hızla sürünen bir yılan değil mi!
Mûsâ asâsını hemen yere attı. Bir de ne görsün. Bir yılan olmuş, koşuyor.
Böylece, onu attı; (bir de ne görsün) o hemen hızla koşan (kocaman) bir yılan (oluvermiş).
Mûsa da onu bıraktı, bir de ne görsün! O bir yılan olmuş koşuyor.
Bıraktı onu, bir de ne görsün o, bir yılan olmuş koşuyor!
Onu hemen yere attı. Bir de ne görsün, hızla sürünen bir yılan değil mi!
O da bunu bırakdı. Bir de ne görsün: Koşub duran bir yılan (olmuş) dur o!
Bunun üzerine, (Musa), onu yere attı; bir de ne görsün! hızla akan bir yılan oluvermişti o!
Onu hemen yere attı. Bir de baktı ki, hızla sürünen bir yılan oluvermiş!
Hemen bıraktı. Bir de ne görsün: Hızla kıvrılıp sürünen, kocaman bir yılan oldu!