رُّبَمَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَوْ كَانُواْ مُسْلِمِينَ ﴿٢﴾
Rubemâ yeveddullezîne keferû lev kânû muslimîn(muslimîne).
99 ayet · Nüzul sırası 54
رُّبَمَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَوْ كَانُواْ مُسْلِمِينَ ﴿٢﴾
Rubemâ yeveddullezîne keferû lev kânû muslimîn(muslimîne).
Bir zemân olur küfredenler arzu çekerler ki müsliman olsa idiler
İhtimal ki; kâfirler “Keşke müslüman (teslim olanlar) olsaydık.” diye temenni edecekler.
İnkâr edenler zaman zaman, keşke biz de müslüman olsaydık, diye arzu ederler.
Bir zaman gelecek ki, kulluk sözleşmesindeki ortak taahhütlerini, Allah’a iman, kulluk ve sorumluluk bilincini şuur altına iterek örtbas edip inkârda ısrar edenler, küfre saplananlar, ne kadar da çok, İslâm’ı yaşayan müslüman olmayı arzu edecekler.
O inkâr edenler müslüman olmayı nice kereler dileyecekler.
Kâfirler, azabı gördükleri zaman, çok kerre: “Keşki müslüman olsaydılar!” diye temenni edecekler.
Bir zaman gelecek, küfredenler, müslüman olsaydılar diye arzu çekecekler.
İnkâr edenler zaman zaman, keşke biz de müslüman olsaydık, diye arzu ederler.
O küfredenler zaman zaman (nedametle) temennî edecek (ler): «(Âh vaktiyle) müslüman olaymışlar»
Bir vakit gelecek ki, (şimdi) bu gerçeği inkara kalkışanlar, keşke (dünya hayatındayken) Allah'a boyun eğip teslim olsaydık diye yerinecekler.
İnkâr edenler zaman zaman temenni edecekler: Keşke müslüman olaymışlar!
Bir zaman olur kâfirler, "Keşke vaktiyle Müslüman olmuş olsaydık!" diye çok hasret çekerler.