وَانشَقَّتِ السَّمَاء فَهِيَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ ﴿١٦﴾
Ven şakkatis semâu fe hiye yevme izin vâhiyeh(vâhiyetun).
52 ayet · Nüzul sırası 78
وَانشَقَّتِ السَّمَاء فَهِيَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ ﴿١٦﴾
Ven şakkatis semâu fe hiye yevme izin vâhiyeh(vâhiyetun).
Ve Semâ yarılmış o da o gün sarkmıştır,
Ve sema yarılmıştır. Artık o, izin günü zaafa uğramıştır (dengesi bozulmuştur).
Gök de yarılır ve artık o gün o, çökmeye yüz tutar.
Gök yarılmış, o gün çökmüştür.
Gök yarılıp çatlamıştır; artık o gün, 'sarkmış/za'fa uğramıştır.'
Gök de yarılmış; o gün, o da sarkmıştır.
Ve gök yarılmış, o da o gün sarkmıştır.
Gök de yarılır ve artık o gün o, çökmeye yüz tutar.
Gök de yarılmış ve artık o, o gün za'fa düşmüşdür.
ve gök yarılıp parçalanacak -çünkü o Gün zayıf ve güçsüz düşecek-;
Gök de yarılır ve artık o gün çökmeye yüz tutar.
O gün gök yarılır, parçalanır, iyice kuvvetten düşer.