إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشَى ﴿١٦﴾
İz yagşes sidrete mâ yagşâ.
62 ayet · Nüzul sırası 23
إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشَى ﴿١٦﴾
İz yagşes sidrete mâ yagşâ.
O dem ki o Sidreyi bürüyen bürüyordu
Sidre'yi bürüyen şey bürüyordu.
Sidre'yi kaplayan kaplamıştı.
Hani Sidre’yi, Allah’ın nuru ve melekler kaplamıştı.
Sidreyi örten örtmekte iken,
O dem ki, Sidre’yi bürüyen bürüyordu, (çepçevre meleklerle kaplanmıştı)...
O zaman ki, o Sidre'yi bürüyen bürüyordu.
Sidre'yi kaplayan kaplamıştı.
O (gördüğü) zaman Sidreyi bürüyordu onu bürümekde olan.
meçhul bir parlaklığın çevresini sarıp kuşattığı sidre ağacının başında.
O dem ki, Sidre'yi bürüyen bürüyordu.
O dem ki Sidre’yi bir feyiz sarıyor, sardıkça sarıyordu...