وَجَاؤُواْ أَبَاهُمْ عِشَاء يَبْكُونَ ﴿١٦﴾
Ve câû ebâhum işâen yebkûn(yebkûne).
111 ayet · Nüzul sırası 53
وَجَاؤُواْ أَبَاهُمْ عِشَاء يَبْكُونَ ﴿١٦﴾
Ve câû ebâhum işâen yebkûn(yebkûne).
Bıraktılar ve yatsıleyin ağlıyarak babalarına geldiler
Ve babalarına yatsı vakti ağlayarak geldiler.
Akşamleyin ağlayarak babalarına geldiler.
Akşamleyin ağlayarak babalarına geldiler.
Akşam üstü babalarına ağlar vaziyette geldiler.
Kardeşleri, akşamleyin ağlayarak babalarına geldiler.
Yatsı vaktinde ağlayarak babalarına geldiler.
Akşamleyin ağlayarak babalarına geldiler.
Akşam ağlaya ağlaya babalarına geldiler.
Ve akşam olunca babalarının karşısına ağlayarak çıkıp geldiler,
Akşamleyin ağlayarak babalarının yanına geldiler.
(16-17) Yatsı vakti, ağlayarak babalarının yanına dönüp dediler ki: "Sevgili babamız, biz yarışmak üzere bulunduğumuz yerden ayrılırken Yusuf’u da eşyalarımızın yanında bıraktık. Bir de döndük ki onu kurt yemiş! Şimdi biz doğru da söylesek sen bize inanmayacaksın!"