فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ ﴿١٤٢﴾
Feltekamehul hûtu ve huve mulîm(mulîmun).
182 ayet · Nüzul sırası 56
فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ ﴿١٤٢﴾
Feltekamehul hûtu ve huve mulîm(mulîmun).
Derken kendisi balık yuttu melâmette idi
Onu (Yunus A.S'ı) hemen bir balık yuttu. O, levmedilen biriydi (kendi kendini kınıyordu).
Yunus kendini kınayıp dururken onu bir balık yuttu.
Onu balina yuttu. Yunus kendini kınayıp duruyordu.
Derken onu balık yutmuştu, oysa o kınanmıştı.
(Kavminden kaçmış olduğundan ötürü) nefsini kınamış bir halde iken, hemen balık onu yuttu.
Derken (denize atıldı ve) kendisini balık yuttu. Pişmandı.
Yunus kendini kınayıp dururken onu bir balık yuttu.
O, kınanmış bir halde iken kendisini hemen balık yutmuşdu.
(sonra o'nu denize atmışlar ve) denizde büyük balık tarafından yutulmuştu, çünkü kınananlardan biriydi.
Yunus kendini kınayıp dururken onu bir balık yuttu.
O yaptığından ötürü pişman bir vaziyette iken balık onu yutuverdi.