وَمَن فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ يُنجِيهِ ﴿١٤﴾
Ve men fîl ardı cemî’an summe yuncîh(yuncîhi).
44 ayet · Nüzul sırası 79
وَمَن فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ يُنجِيهِ ﴿١٤﴾
Ve men fîl ardı cemî’an summe yuncîh(yuncîhi).
Ve Arzda bulunanların hepsini de sonra kendini kurtarsa
Ve yeryüzünde kim varsa hepsini (versin de), sonra kendisini kurtarsın.
Ve yeryüzünde kim varsa hepsini fidye olarak versin de, tek kendini kurtarsın.
Yeryüzünde bulunan herkesi fidye olarak vermek isteyecek. Tek kendini kurtarabilsin.
Yeryüzünde bulunanların tümünü (verse de); sonra bir kurtulsa.
Yeryüzünde bulunanların hepsini de, sonra kendini kurtarsa...
ve yeryüzünde bulunanların hepsini (verip) sonra kendisini kurtarsa.
(11-14) Birbirlerine gösterilirler (fakat herkes kendi derdindedir). Günahkâr kimse ister ki, o günün azabından (kurtuluş için), oğullarını, karısını, kardeşini, kendisini koruyup barındıran tüm ailesini ve yeryüzünde kim varsa hepsini fidye olarak versin de, tek kendini kurtarsın.
ve yer (yüzün) de kim varsa hepsini. Ki nihayet (bu fedâkârlığı) kendisini (Allahın azabından) kurtarsın.
ve yeryüzünde yaşayan (başka) herkesi, onların tümünü; böylece yalnız kendini kurtarabilsin diye.
Ve yeryüzünde bulunan herkesi fedâ etmek ister. Tâ ki kendisini kurtarsın.
(10-14) Birbirlerine gösterildikleri halde hiçbir candan dost, dostunun hâlini sormaz. Her mücrim o günkü azaptan kurtulmak için fidye olarak oğullarını, eşini, kardeşini, kendisine sahip çıkan sülalesini, hatta dünyada olanların tamamını verip de kurtulmak ister.