أَن كَانَ ذَا مَالٍ وَبَنِينَ ﴿١٤﴾
En kâne zâ mâlin ve benîn(benîne).
52 ayet · Nüzul sırası 2
أَن كَانَ ذَا مَالٍ وَبَنِينَ ﴿١٤﴾
En kâne zâ mâlin ve benîn(benîne).
Mal sahibi olmuş ve oğulları var diye
Mallara ve oğullara sahip olmaları (sebebiyle onlara itaat etme).
Mal ve oğullar sahibi olmuş diye (böyle yolunu şaşırmış)
'Demek güvendikleri malları, oğulları, güçleri, iktidarları varmış!'
Mal (servet) ve çocuklar sahibi oldu diye,
Mal sahibidir ve oğulları vardır diye, (bunlara itaat etme).
mal ve oğulları var diye.
(10-14) (Resûlüm!) Alabildiğine yemin eden, aşağılık, daima kusur arayıp kınayan, durmadan lâf götürüp getiren, iyiliği hep engelleyen, mütecâviz, günaha dadanmış, kaba ve haşin, bütün bunlardan sonra bir de soysuzlukla damgalanmış kimselerden hiçbirine, mal ve oğulları vardır diye, sakın boyun eğme.
(Öylesini tanıma) mal ve oğullar saahibi olmuş diye.
Onun mal mülk ve çocuk sahibi olmasından mıdır
Çok mal ve oğulları var diye.
(10-16) Sakın uyma: Servet ve hanedan sahibi diye, o bol bol yemin eden, değersiz adama! O gammaz, söz gezdiren, hayrın önünü kesene, o saldırgana, günaha dadanmışa! Şerefsiz, kaba, hem de soysuz olana! Kendisine âyetlerimiz okunduğunda "Bu eski insanların masalları!" diyene, yakında onun burnunu dağlayıp damga basarız.