وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ ﴿١٢﴾
Vel ardı zâtis sad’(sad’ı).
17 ayet · Nüzul sırası 36
وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ ﴿١٢﴾
Vel ardı zâtis sad’(sad’ı).
Ve o arzı zati sad'a
Ve yarıklara sahip arza andolsun.
(Nebat ile) yarılan yere,
Andolsun yarıkları, çatlakları ve kırıkları olan, kaynak aktarma ve bitirme özelliğine sahip parçalı yere!
Yarılan yere de.
(Nebat bitirmek için) yarılan arza ki,
yarılan yere,
(11-17) Dönüş sahibi olan (yağmur yağdıran) göğe, (nebat ile) yarılan yere yemin ederim ki Kur'an, (hak ile bâtılı) ayıran bir sözdür. O, asla bir şaka değildir. Onlar bir tuzak kurarlar, ben de bir tuzak kurarım. Kâfirlere mühlet ver, onları biraz kendi hallerine bırak (pek yakında desteğimiz sana gelecek).
o (nebat ile) yarılan yere ki,
ve bitkilerle patlayıp yarılan yeri!
Ve yarılan yere andolsun ki!
(11-12) Yağmur dolu gök, bitkilerin çıkması için yarılan yer hakkı için: