فَلَمَّا أَتَاهَا نُودِي يَا مُوسَى ﴿١١﴾
Fe lemmâ etâhâ nûdiye yâ mûsâ.
135 ayet · Nüzul sırası 45
فَلَمَّا أَتَاهَا نُودِي يَا مُوسَى ﴿١١﴾
Fe lemmâ etâhâ nûdiye yâ mûsâ.
Vaktâki ona vardı kendine şöyle nidâ olundu
Böylece oraya (ateşin (nurun) yanına) geldiği zaman “Ya Musa!” diye nida olundu.
Oraya vardığında kendisine (tarafımızdan): Ey Musa! diye seslenildi:
Ateşin yanına vardığı zaman:'Ey Mûsâ!' diye seslenildi.
Nitekim ona gidince, kendisine seslenildi: "Ey Musa."
Ateşe vardığı zaman, şöyle çağrıldı: “Ey Musa!
Ona vardığı zaman, kendisine şöyle seslenildi: «Ey Musa!
Oraya vardığında kendisine (tarafımızdan): Ey Musa! diye seslenildi:
İşte (Musa) ona gidince kendisine (şöyle) nida olundu: «Ey Musa».
Fakat ateşe yaklaşınca bir ses ona "Ey Musa!" diye seslendi,
Oraya vardığında: “Ey Musa!” diye nidâ edildi.
Ateşin yanına varınca birden: "Mûsâ!" diye nida edildi.