Kur'ân-ı Kerîmmuhammedinur.com

37. Sâffât Suresi

182 ayet · Nüzul sırası 56

Sâffât · 104. ayet

وَنَادَيْنَاهُ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ ﴿١٠٤﴾

Ve nâdeynâhu en yâ ibrâhîm(ibrâhîmu).

Kelime Kelime Anlam

1ve nâdeynâ-hu enve biz ona nida ettik, seslendik
2yâ ibrâhîmuey İbrâhîm

Mealler

Elmalılı Hamdi Yazır

Ve şöyle ona nida ettik: ya İbrahim!

İskender Mihr

Ve ona "Ey İbrâhîm!" diye nida ettik (seslendik).

Adem Uğur

Biz ona: "Ey İbrahim!" diye seslendik.

Ahmet Tekin

Ona: 'Ey İbrâhim!' diye seslendik.

Ali Bulaç

Biz ona: "Ey İbrahim" diye seslendik.

Ali Fikri Yavuz

Biz de ona şöyle nida ettik: “- Ey İbrahîm!

Elmalılı (Sadeleştirilmiş)

Ve ona şöyle seslendik: «Ey İbrahim!

Diyanet Vakfı

(103-106) Her ikisi de teslim olup, onu alnı üzerine yatırınca: Ey İbrahim! Rüyayı gerçekleştirdin. Biz iyileri böyle mükâfatlandırırız. Bu, gerçekten, çok açık bir imtihandır, diye seslendik.

Hasan Basri Çantay

(104-105) Biz ona: «Yâ Ibrâhîm, rü'yâna sadâkat gösterdin. Şübhesiz ki biz iyi hareket edenleri böyle mükâfatlandırırız» diye nida etdik.

Muhammed Esed

kendisine seslendik: "Ey İbrahim,

Ömer Nasuhi Bilmen

Biz ona: "Yâ İbrahim!" diye seslendik.

Suat Yıldırım

(103-105) Her ikisi de Allah’ın emrine teslim olup, İbrâhim oğlunu şakağı üzere yere yatırıp, Biz de ona: "İbrâhim! Rüyanın gereğini yerine getirdin (onu kurban etmekten seni muaf tuttuk)" deyince (onları büyük bir sevinç kapladı). Biz iyileri işte böyle ödüllendiririz!