وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍ ﴿١٠١﴾
Ve lâ sadîkın hamîm(hamîmin).
227 ayet · Nüzul sırası 47
وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍ ﴿١٠١﴾
Ve lâ sadîkın hamîm(hamîmin).
Ne de yakın bir sadîk
Ve (bizim için) sadık bir dost yoktur.
''Ne de yakın bir dostumuz''.
'Yakın bir dost da yok.'
"Ne de candan, yakın bir dost."
Ne de yakın bir dost...
ne de sadık bir dost!
(100-101) Şimdi artık bizim ne şefaatçilerimiz var, ne de yakın bir dostumuz.
«ne de candan bir dost yok».
ne de candan bir dostumuz.
“Sıcak bir dostumuz da yoktur. ”
(96-102) Orada putlarıyla çekişirken şöyle derler "Vallahi de, tallahi de biz besbelli bir sapıklık içinde imişiz!" "Çünkü biz sizi Rabbülâlemin ile bir tutuyorduk. Ama bizi saptıranlar da, o mücrimler oldu." "Şimdi artık ne şefaatçimiz var bizim, ne candan bir dostumuz!" "Ah! Ne olurdu, imkân olsa da dünyaya bir dönsek ve müminlerden olsaydık!"