فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى ﴿١٠﴾
Fe evhâ ilâ abdihî mâ evhâ.
62 ayet · Nüzul sırası 23
فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى ﴿١٠﴾
Fe evhâ ilâ abdihî mâ evhâ.
Verdi kuluna verdiği vahyi
Böylece O'nun kuluna vahyedeceği şeyi vahyetti.
Bunun üzerine Allah, kuluna vahyini bildirdi.
Allahın kendisine tevdî ettiği vahiy emanetini, Allah’ı ilâh tanıyan, candan müslüman olarak Allah’a bağlanan, saygılı kulu Muhammed’e vahiy yoluyla iletti.
Böylece O'nun kuluna vahyettiğini vahyetti.
(Cebrâil) vahy etti Allah’ın kuluna vahy ettiğini!...
kuluna verdiği vahyi verdi.
(10-11) Bunun üzerine Allah, kuluna vahyini bildirdi. (Gözleriyle) gördüğünü kalbi yalanlamadı.
(Allahın) kuluna vahy etdiği neyse onu vahyetdi.
Böylece (Allah), vahyedilmesini uygun gördüğü her şeyi kuluna vahyetmiş oldu.
O anda kuluna vahyedeceğini vahyetti.
O da kuluna vahyetmek istediği her şeyi vahyetti.