Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) efendimiz şöyle buyurmuştur:
Evinden namaz kılmak için çıkıp:
===Allahümme innî eselüke bi hakkissâilîne aleyke, ve bi hakki memşâye hazâ ileyke, fe innî lem ahruc betaran velâ eşeran, velâ riyâan, velâ sumaten, ve innemâ haractuttikâe suhtıke, ve ibtigâe merdâtike eselüke en tunkizenî minennâri, ve en tağfire lî zünûbî, fe innehu lâ yagfirezzünûbe illâ ente
===Allahım Senden isteyenler hakkı için, beni Sana götüren şu yol hakkı için istiyorum. Ben; taşkın bir şekilde, kibirlenerek, riyakârlıkla, gösteriş olsun diye çıkmadım. Ancak gazabından sakınmak ve rızanı kazanmak için çıktım. Beni cehennemden kurtarmanı, günahlarımı bağışlamanı dilerim. Çünkü günahları bağışlayan ancak Sensin...
Diyen bir kimseye Allah Teâlâ, o kimse için istiğfar eden (tevbe eden, bağışlanma isteyen) yetmişbin melek vekil kılar ve namazını bitirinceye kadar Allah (Celle Celali Hu) yüzünü o kulundan çevirmez
İhvÂNîye AŞK İlaC-ıdır
ÂriF-lerin Ser-TaC-ıdır
KâMiL-lerin MiRaC-ıdır
CâHiL-lerin DÜŞ-ü SALL-at!..
10.03.10 21:31
L a r a shllr..
SALL: Arabçada Sal KöKü: Sıla=>Ulaşım=>Vuslat=>Kavuşma=>SıLa KÖKüdür.
Onun için DSİde ana kanallara İSÂLE KANALI deriz.
Sall da bir ulaşım şeklidir.
Elektriğin tecrisi-cereyanı, havanın ceryanı, sesin gelişi, ışığın gelişi gibi...
Bir kavuşmadır YÂRe SALL!.
Salât, ALLAHÜ ZÜL-CELÂLe ULAŞımdır, Naz-Niyaz Namazıdır.
Salâvât, Resûlullaha ULAŞım Sırr-ı Süveydâya SıRRlanmaktır.
Es Selâmu aleykedersem Sana ULAŞımdır Muhammedî Eminlikte BİZ-BİRliğidir....
Nasıllığı ve Niceliği biraz daha İNCE İŞtir.
Sıla-yı Rahîm ise aynı rahîmde (rahmette, ana karnında) buluşanların Akrabalık Sılasına saygıdır.
Sıla-yı Rahîmin (ata yurdunu ve yakınlarını ziyâretin) kesilmesi İslâm Dininde büyük günâhtır.
Rasûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem):
ALLAH: Ben RAHMÂNım, o rahîmdir. Ben ona ismimden bir isim türettim. Bundan dolayı onunla ilgilenen (vuslat eden, buluşan), akrabalarıyla ilişkisini sürdürüp iyilik yapana ihsânda bulunurum. Sıla bağını (ata yurdu ve akraba ilişkisi) keseni de mahrum ederim! buyurdu. buyurdu.
(Ebu Dâvud, Zekât 45;Tirmizî,Birr 9; İ. Ahmed I/191,194)
KeMâLât: Kâmillik, olgunluk. Olgunlaşma. Erginlik. Bütün güzel sıfatlarla muttasıf olmak. Fazilet. Değer, baha. Fazlalık. Sıdk ile yapılan güzel iş. Şahbâz: Ehl-i Beyt Eri. f. İri ve beyaz doğan kuşu. Mc: Çevik ve becerikli. Yiğit, şanlı, kahraman. KevsER: Kıyamete kadar gelecek Ehl-i Beyt, Âl, Ashâb, Etbâ' ve onların iyilikleri, hayırları. Bereket. Kesretten mübâlağa. Çokluğun gayesine varan şey. Gayet çok şey. Pek çok hayır. Hikmet, ilim. Kur'an, İslâm, tevhid. İlm-i Ledün. Ma'rifetullah. Cennet ırmaklarının kaynakları. Cennet'te bir havuz veya nehir. UryÂN: Üryan, çırılçıplak. BeLâ: Evet. (Nefiyden sonra isbat için söylenir.) Meselâ: Kur'ân-ı Kerim'de mezkûr; Cenab-ı Hakkın ruhlara karşı, "Ben Azîmüşşan sizin rabbiniz değil miyim?" diye sorduğunda, ruhlar $ Yâni: "Evet sen bizim Rabbimizsin" dediler. (Bak: Bezm-i Elest) Farsçada "Belî" diye söylenir. SeBil-i Allahın: SeBil-Lullah, Allah (C.C.) yolu. Karşılıksız. Allah rızası. ŞuuR: Anlayış, idrak. Vicdan. Hiss-i zâhirle duymak. Nefsin mânâya ilk vusul mertebeleridir. (E.T.) Kendi varlığından haberi olma. Bir şeyi hoşça tanıma. İnceliklerini iyice idrak etme. Zümrüd-AN-Ka: Kaf kalesinde yaşayan Anka Kuşu. İsmi olup cismi bilinmeyen bir kuş. Çok büyük olduğu anlatılır. Zümrüd-ü Anka ve Simurg gibi isimlerle de anılır. Ser-TaC: f. Baş tacı olan. Çok sevilen. Hürmet edilen. En ileri.