![Resim](https://www.muhammedinur.com/photos/galleries/mesajresimleri/anadolummmmes4.jpg)
serzeniş-müslüman sade insandır!!!
Ben de size söylüyorum bu toprak Anadoludur.
Evet, yıktınız kırdınız buldozerlerle paramparça yaptınız.
Ama bu yağan kara, bu akan suya, bu açan tomurcuklara, o goncalara gücünüz yetmeyecektir.
Bu toprak Anadolu bunu bilsinler.
Buraları Yunus Emre tütsüleri, Hacı Bektaş tütsüleri...
Şimdi de başımıza bir âdet getirmişler, defilelerde kırıtan kızlara bilmem şak şak şeytanı çığlıklar, insafsız bir ihtiras.
Nerden geliyor bu ihtiras?..
Müslüman berraktır, temizdir, Müslüman arıdır.
Müslüman kin tutmaz.
Kin tutmadığı için beş vakit yıkanır, bu ezanlar yıkar.
Allah'a yönelerek yıkar.
Günün bütün yorgunluğunu bir akşam namazıyla üstünden atar.
Müslüman gecenin zehrini bilir.
Gecenin korkusunu bilir.
Gece yarısı uyanır gene dua eder.
Mehtaba bakar gene dua eder.
Çocuğunun yüzüne bakar gene dua eder.
Bir kara korku alır.
Şimdi Gazzede çocuklarım öldürülüyor diye bir kara korku.
Ne yapacağını şaşırır.
Parasını verir, duasını eder.
Müslüman budur.
Ve kin tutmaz bu insan.
Bin yıldır da kin tutmadı.
O yüzden kardeş olduk.
Müslümanlık Anadolu toprakları boynunda en güzel gerdanlıktır.
Biz bu gerdanlıkla büyüdük.
Benim annemde senin sokağında her yerde vardı bu.
Atalarımızın, dedelerimizin kitapları ortada.
Kendin yaşamıyorsan baban, deden nasıl yaşadı bak.
Müslüman sade insandır.
Şimdi böyle bin bir cümbüş rengin, bin bir cümbüş eğlencenin bilmem neyin
Bize ne bu eğlencelerden.
Biz tabiatın eğlenceleri; işte çiçekler açar bizim için eğlencedir, yağmur yağar eğlencedir.
Eğlenmek mi istiyorsunuz alın çoluğunuzu çocuğunuzu Antalyaya sahiline gidin denize, manzarayı gösterin, güneşi gösterin, dağlarınızı gösterin, sularınızı gösterin.
Gidin o dere kıyılarına, bir gün bir dere kıyısından git, çocuğunun elinden tut, bir patikadan yukarı vur.
Akşam karardığı zaman o çakıl taşları nasıl parıldıyor.
Mehtap nasıl burmuş inci tanesi gibi.
Ülkenin her tanesi, her çakılı, her kayası nasıl parıldıyor, nasıl bir ışık saklı.
Git o derenin sürüklediği, derenin yıkadığı, derelerin yıkadığı şu Anadoluyu bir görün.
Müslüman sade insandır ben bunu öğrendim.
Benim babamın, benim dedemin, benim sokağımın, benim esnafımın yüzünde hep ben bunu gördüm.
Müslüman insanların yüzünde böyle şırıl şırıl sular gibi bir gülümseme vardır.
Ve vardı ve olacak.
Ama şimdi böyle bi şeytanı çığlıklar, böyle dalevera, odun suratlı kadınlar.
Görüyoruz bunu.
Sanki biz Yeni Zelendadan geldik.
Biz de bu camilerde büyüdük.
Biz de bu dualarla büyüdük.
Müsaade edin bizi de büyüten bir anne vardı dualarla, sabah namazlarıyla.
Şimdi ben annemi mezardan kaldırıp desem ki, ahhhh anne ahhhh Müslümanlar böyle kırıtan kızlara şak şak şuk şuk yapıyolar.
Ne der bana? Ne der? Göklere dönüp ne der Allaha.
Nerde yanlış yaptık, biz nerde yanlış yaptık?
Allahın adı bu kadar kirletilir mi?
Bu tertemiz Anadolu toprağı bu kadar kirletilir mi?
Nerde yanlış yapıyoruz?
Bizi bir gün temizleyecek olan Müslümanlıktır.
Ya bir gün bütün bu kirlerimizi, pisliklerimizi Müslümanlık gelip temizleyecek.
Dünyayı kirletiriz, buldozerleriyle, kendi pisliklerimizle, ahlaksızlığımızla.
Yine bir tövbe, yine Müslüman kardeşliğimiz gelecek ve bu toprakların kırk ikindileri gibi gene yıkayacak bizi.
O yıkayacak, o sular hem dışımızdan, hem içimizden, hem ormanlardan, hem kalbimizden hem beynimizden akacak.
Dualarla akacak.
Yine bizi yıkayacak olan bu Müslümanlıktır.
Ama şimdi yeni yetişmekte olan çocuklar, bakıyorlar ki burada şeytani çığlıklar atan, bilmem neler yapan insanlar var.
Ne bırakabiliriz, servet bırakamayız.
Servet bırakamayız, milyarlık holdinglerini bırakamazsın, zengin kocanın makamlarını da bırakamazsın.
Çocuklarımıza bırakabileceğimiz bir ahlaktır.
Benim babam dürüst adamdı, sade adamdı, temiz adamdı, yemedi içmedi.
Böyle bir değer bırakacağız.
Nerde okuyorlar bu Müslümanlığı, bir de gelip bana anlatsınlar.
Biz de gidelim o defilelerde, biz de gidelim orda çalımlarla bir şeyler yapalım.
Bir de bize anlatsınlar.
Bak kardeşim bizim dağlarımıza, tepelerimize çıkmamış insanlardır bu insanlar.
Bizim o taaa, ne bileyim Kastamonunun pirincini, sarımsağını tanımayan insanlardır.
O tepelerimize çıksalar, o eriyen kar sularını görseler şimdi baharda, o derenin kenarına ağlayan kuşlar gelir.
Ağlayan kuşlar.
Gitsinler onu Bartında görsünler.
O suları taklit eder, suların sesini taklit eder ağlayan kuşlar.
Sabahtan akşama kadar.
Bizim eğlencemiz odur.
Onun feryadıdır.
O ağlayan kuş gibi dua ederiz.
O ağlayan kuş gibi tabiata bakarız.
Biz de o ağlayan kuşları taklit ederiz, Allaha karşı kendimize karşı, insanlığa karşı.
Feryadımız budur...
Sen kalkmışsın defilelerde kırıtılıyor, eller çırpılıyor, yok koca meclis başkanıymış, bilmem neymiş.
-derlenmiştir-