حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ عَنْ عَامِرٍ قَالَ سَمِعْتُ النُّعْمَانَ بْنَ بَشِيرٍ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ. أَلاَ
وَإِنَّ فِى الْجَسَدِ مُضْغَةً إِذَا صَلَحَتْ صَلَحَ الْجَسَدُ كُلُّهُ ، وَإِذَا فَسَدَتْ فَسَدَ الْجَسَدُ كُلُّهُ أَلاَ وَهِىَ الْقَلْبُ ---Tabîbu’l-kulubRasûlullahsallallahualeyhivesellem:“Dikkat edin! Vücudda-cesedde öyle bir et parçası vardır ki, o salah (iyi/doğru/düzgün) olursa bütün vücud salah (iyi/doğru/düzgün) olur; o fesad (bozuk-karışık) olursa bütün vücud (bozuk-karışık) olur. Dikkat edin! O, KALBdir.”buyurmuştur. (Nu’man b. Beşir radiyallahu anhu’dan; Buharî, İman, 39)
قُلْ مَن كَانَ عَدُوًّا لِّجِبْرِيلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلَى قَلْبِكَ بِإِذْنِ اللّهِ مُصَدِّقاً لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَهُدًى وَبُشْرَى لِلْمُؤْمِنِينَ ---“Kul men kâne aduvven li cibrîle fe innehu nezzelehu alâ kalbike bi iznillâhi musaddikan limâ beyne yedeyhi ve huden ve buşrâ lil mu’minîn(mu’minîne): De ki: Cebrail'e kim düşman ise şunu iyi bilsin ki Allah'ın izniyle Kur'an'ı senin kalbine bir hidayet rehberi, önce gelen kitapları doğrulayıcı ve müminler için de müjdeci olarak o indirmiştir.”(Bakara 2/97)
---Karîbu’l-kulubRasûlullahsallallahualeyhivesellem:“Kalbe kalb denilmesinin sebebi çok değişken olduğundandır. Kalbin misali çöldeki bir ağacın üzerinde asılı kalan kuş tüyünün misali gibidir. Rüzgâr onu bir oraya bir buraya savurur.”buyurmuştur. (Ahmed b. Hanbel, Müsned IV. 409)
---Mikdad b. Esved radiyallahu anhu der ki;Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellemden öyle bir söz işittim ki, sonunu görmeden hiç kimse hakkında iyi yahut kötü diyemez oldum. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:“Âdemoğlunun kalbi (ateşin üzerinde) kaynayan bir tencere gibidir (sürekli değişir).”buyurmuştur. (Mikdad b. Esved radiyallahu anhudan; İ. Ahmed, Müsned 6/4; Hâkim, Müstedrek 2, 289)
---Rasûlullahsallallahualeyhivesellem:“Kalb (bedenin) sultanıdır ve onun orduları vardır. Sultan düzgün/iyi olursa askerleri de düzgün/iyi olur. Sultan bozuk/kötü olursa orduları da kötü olur. Kulaklar bu sultanın habercileridir. Gözler bekçileridir. Dil sultanın tercümanıdır. Eller (tebaasını kuşatan) kanatlarıdır. Ayaklar postacılarıdır. Ciğer şefkat ve merhamet kaynağıdır. Dalak ve böbrekler (kendisine yönelen tehlikeleri bertaraf eden) tuzaklarıdır. Akciğer (hayatın kaynağı) nefestir. Sultan iyi olursa askerleri de iyi olur, sultan kötü olursa askerleri de kötü olur.”buyurmuştur. (Abdurrezzak, el-Musannef, XI. 221) Sembolik anlatımlarla dolu bu rivayet sadece Ebu Hureyre tarafından rivayet edilmemiştir. Beyhaki Abdullah b. Mübarek tarikiyle de rivayet etmiş. (Şuabu’l-îman I/122) ve Ebu Said’den de merfu’ olarak rivayet edildiğini haber vermiştir. Ebu Davud’a göre bu haber Ka’bu’l-Ahbar’ın mevkuf olarak nakil ettiği bir rivayettir. (Ebu Davud 2/18) Başka bir rivayette ise Ka’b bunu Hz. Aişe vâlidemize anlatmış, Hz. Aişe’de bu sözü Rasulüllah’tan işittiğini ifade etmiştir. (Feyzu’l-Kadir 4/704)
---Şehrb.Havşebradiyallahuanhuderki,birheyetolarakÜmmüSelemeradiyallahuanhavalidemizegiderekdedikki:“Ey Mü’minlerin annesi, Allah Resulü senin yanında iken en çok yaptığı dua ne idi?” Onunençokyaptığıduanınşöylebirduaolduğunusöyledi: « يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِى عَلَى دِينِكَ » “Yâ Muakallibe'l- kulub! Sebbit kalbî alâ dinike: Ey Kalbleri bir halden diğer bir hale çeviren (Rabbim), kalbimi senin dinin üzere sabit kıl!” Benkendisine“YâRasûlullahsallallahualeyhivesellem!Nedenbuduayıçokçayapıyorsun?”diyesordum. Şöyle buyurdular: “Hiç kimse yoktur ki onun kalbi Allah’ın parmakları arasında olmuş olmasın, dileyenin kalbini düzeltir, doğru yola kor, dileyenin de kalbini kaydırır, yoldan çıkar.”buyurdu. Hadisin ilk râvisi Muaz sonra şu âyeti okur:
رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنتَ الْوَهَّابُ ---“Rabbenâ lâ tuziğ kulûbenâ ba’de iz hedeytenâ veheb lenâ min ledunke rahmeh(rahmeten), inneke entel vehhâb(vehhâbu): (Onlar şöyle yakarırlar: ) Rabbimiz! Bizi doğru yola ilettikten sonra kalplerimizi eğriltme. Bize tarafından rahmet bağışla. Lütfu en bol olan sensin.”(Âl-i İmrân 3/8) (Tirmizi, Daavât, 89)
---Şehrb.Havşebradiyallahuanhuderki:
"BirheyetolarakÜmmüSelemeradiyallahuanhavalidemizegiderekdedikki:“Ey Mü’minlerin annesi, Allah Resulü senin yanında iken en çok yaptığı dua ne idi?” Onunençokyaptığıduanınşöylebirduaolduğunusöyledi: « يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِى عَلَى دِينِكَ » “Yâ Muakallibe'l- kulub! Sebbit kalbî alâ dinike: Ey Kalbleri bir halden diğer bir hale çeviren (Rabbim), kalbimi senin dinin üzere sabit kıl!” Benkendisine:“YâRasûlullahsallallahualeyhivesellem!Nedenbuduayıçokçayapıyorsun?”diyesordum. Şöyle buyurdular: “Hiç kimse yoktur ki onun kalbi Allah’ın parmakları arasında olmuş olmasın, dileyenin kalbini düzeltir, doğru yola kor, dileyenin de kalbini kaydırır, yoldan çıkar.”buyurdu. Hadisin ilk râvisi Muaz sonra şu âyeti okur:
رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنتَ الْوَهَّابُ ---“Rabbenâ lâ tuziğ kulûbenâ ba’de iz hedeytenâ veheb lenâ min ledunke rahmeh(rahmeten), inneke entel vehhâb(vehhâbu): (Onlar şöyle yakarırlar: ) Rabbimiz! Bizi doğru yola ilettikten sonra kalplerimizi eğriltme. Bize tarafından rahmet bağışla. Lütfu en bol olan sensin.”(Âl-i İmrân 3/8) (Tirmizi, Daavât, 89)
MuhaMMed b. Ali et Tirmizî kaddesallahu sırrahu:“Bana ALLAH celle celâluhu Fecrin-sabah namazın Sünneti ile farzı arasında şu tesbihi OKUmamı EMRetti:“Yâ Hayyu Yâ Kayyum! Yâ ze’l- Celâli ve’l- İkram! Es eluke en tuhyîye Kalbî binur-i mârifetike ebeden!Yâ ALLAH!Yâ ALLAH!Yâ ALLAH!Yâ bedi’u’s-semâvâti ve’l-ard..:ezel-ebed daim-kaim ve hayy Olan! Celâlinden İkram buyuran! Senden kalbimi mârifet nurunla ebeden diriltmeni dilerim! Yâ ALLAH! Yâ ALLAH! Yâ ALLAH! ey yeri ve gökleri örneksiz her ÂN yaratıp durmakta Olan ALLAHım celle celâluhu…