Muhammed-i Nur

Ana Menü
 
· Ana Sayfa
· FORUM
· Haber/Makale Arama
· Haber Gönder
· Arkadaşlarına Öner
· Favorilerine Ekle
· Giriş Sayfası Yap
· Tasavvuf Sözlük
· İletişim
Kul İhvâni Divanı
 
Muhammed-i Nur Şiir Kitapları
Kategori Şiir Kitabı Cilt I
Kategori Şiir Kitabı Cilt II
Kategori Şiir Kitabı Cilt III
Kategori Şiir Kitabı Cilt IV
Kategori Şiir Kitabı Cilt V
Kategori Şiir Kitabı Cilt VI
Kategori Şiir Kitabı Cilt VII
Kategori Şiir Kitabı Cilt VIII
Kategori Şiir Kitabı Cilt IX
Kategori Şiir Kitabı Cilt X

Muhammed-i Nur Kitapları
Kategori Tasavvuf
Kategori Sall ve Namaz
Kategori İnsan ve Hâ Mîm

Muhammed-i Nur Sohbetleri
Kategori Kur'an İniş Zevki

Gönülden Esintiler
 
Muhammed-i Nur Mehmet Emin
Kategori Dostu Bildik
Kategori Dostu Bulduk
Kategori Gönül Gözü

Muhammed-i Nur Halim Kök
Kategori Sevmek Ateştir
Kategori Sohbet Zevkleri
Kategori Şiirlerim

Muhammed-i Nur Aziz Kurtuluş
Kategori Binbir Esma Bir Elif
Kategori Sohbet Zevkler
Kategori Şiirler ve Dörtlükler

Muhammed-i Nur Âşık Cemâl
Kategori İlahi ve Ezgiler
Kategori Şiirleri

Muhammed-i Nur Mehmet Kahraman
Kategori Tablolarım

·



Üye Tanımlama
 

Bilgileriniz sistemimizde kayıt altına alınmaktadır.
MAKÂLÂT-I HACI BEKTAŞ-İ VELÎ YÂ HAZRET-İ HÜNKÂR!


Hacı Bektaşı Velî



HACI BEKTAŞ-İ VELÎ

HAYATI :
 
Halka malolmuş pek çok Hakk Dostunda olduğu gibi Hacı Bektaş- ı Velî Hazretlerinin de hayatı Anadolumuzun gönülden gönüle akan ve ulaşan hep diri kalmış hayat öykülerindendir. Hayat hikayesine kaynak olan “Velâyetnâme-yi Hacı Bektaş-ı Velî” nin yazmaları kütüphânelerimizde pek çok ve çeşittedir. Manzum (Ölçülü, mizanlı, tertibli.  Vezni ve kafiyesi olan söz.) ve nesir (Manzum olmayan söz veya yazı.) şeklinde olanları, Farsça ve Osmanlıca dillerinde olanları olup Türkçe ve Almanca olarak yayınlanmıştır.
Velâyetnâme-yi Hacım Sultan, Velâyetnâme-yi Abdal Musa, Velâyetnâme-yi Seyyid Ali Sultan’da da anlatılan menkibevî hayatı benzerdir. Ortak ve doğru olan babası, Emevî zulmünden Horasan’a hicret eden, daha doğrusu sığınan Ehl-i Beyt İmam silsilesinden 6.ıncı İmam Musa Kazım (ra) neslinden Seyyid Muhammed b. Musa Sani’dir.  M. S.1343 yılında ölen Vâsıtî Tiryâku’l- Muhibbin isimli eserinde açıkça Ehl-i Beyt’ten olduğunu bildirir.
 
Hacı Bektaş, Hacı Bekdaş, Hacı Bekteş şeklinde halk dilinde yer alan bektaş kelimesi; akran, arkadaş, eş, benzer anlamındadır.
Hacı Bektaş- ı Velî Hazretlerinin lâkabı olan Hünkâr ise saltanat sahibi olan Sultan, padişah anlamındadır.
 
Kendisini Mânâ Âleminde ve Ledûn İlminde yetiştiren Zât-ı Mübârek Lokman-ı Perende Hazretleridir. Türkistan’ın ulu mutasavvufu Hikmetler İkliminin eşsiz Hatibi Ahmed-i Yesevî (ks) mânevî bir işaret üzerine Halkı, HAKK (cc)’ya uyarmak ve Muhammedî nuru ve şuûru neşretmek göreviyle Ana Yurt’tan Anadolu’muza göndermiştir.  Anadolu’nun yüreği gibi olan Kırşehir civarındaki Suluca Kara Höyük’te mekân tutmuştur. İlâhi İlim, Muhammedî edeb ve Ehl-i Beytî bir tevekkül ve ihlâsla sayısız insan yetiştirmiş, rüşde ermesine hasbî hizmetler etmiş ve çeşitli yerlere görevli göndermiştir.
 
Yaşadığı devrin ALLAH Dostlarıyla, görüşmüş ve gönül bağları kurmuştur. Bilinenlerden bazıları; Hacım Sultan, Niğde Borda türbesi olan Sarı Saltuk, Aksaray Taptık Köyünde yatmakta olan Taptık Baba, Ulu Âşık Yunus Emre, Karaca Ahmed, Akça Koca, Seyyid Mahmud Hayranî sayılabilir.
 
Yaşadığı devir bilinmekle beraber kesin tarih ihtilaflıdır. M.S. 1248 de doğduğu, 1281 de  Anadolu’ya geldiği ve 1338de de HAKK’a yürüdüğü çeşitli eserlerde bildirilmiştir. Kırşehirli Âşık Paşa da 1502 de yazmaya başladığı Âşıkpaşazâde’sinde Osmanlı dönemine yetişmediğini bildirmiştir. Bizce önemli olan Anadolu’nun en karışık döneminde orada olduğu ve irşadda Velî oluşudur.
 
Hacca giden Hocası Lokman-ı Perende Hazretlerinin Arefe günü canı pişi isteyince kalb telefonuyla haberdâr olan Hacı Bektaş- ı Velî Hazretleri, Hocasının evinden aldığı sıcacık pişileri Arafat Dağı’na ulaştırdığından Hacı denildiği bildirilmektedir. Zâten kendiside çoğu Erenlerde olduğu gibi Kerbelâ, Necef üstünden Mekke, Medine’ye vardığı, haccettiği, 3 yıl o Kudsal Mekânda naz-niyaz yaşadığı sonra Kudus, Şam, Haleb, Elbistan yoluyla döndüğü rivayeti vardır. Hacla ilğili bilgileri Makâlâtında çok açık ifâde eder.
 
Ben doğrusu, herkesin her yerde bulabileceği bilgileri aktarmaktan ziyade Münir Derman Hocamında açıkça buyurduğu gibi Anadoluda ardı ardına kaynayan velâyetin üç kerem Kaynağı Hacı Bektaş- ı Velî, Hacı Bayram- ı Velî, Hacı Şaban- ı Velî Hazretlerinin diri dinlerindeki İlim-İrade-İdrak ve İştirak neşesiyle yaşayıp da yaşattıkları Öz Görüşün özetini: “Uhuvvet ve Fütüvvetle Halvet, Melâmetle Celvet” olarak  anlamaktayım. Hiçbir davada bulunmaksızın sadece Livechillah ihlâsla, Ezelî Nurullahı, Nur-u Muhammedi, Nur-u Ehl-i Beyti; Kur’ânî ve Rabbâni hükümler içinde bizlere ulaştıran bu Yüce Erenleri, Can Ceryanlarımızın yıkılmaz direklerini ve kısacası ALLAH Dostlarının ledünnî sözlerini Muhammedî bir mâhiyet, mezheb, meşreb ve mâliyet ışığında gönlümden geldiğince, geçmişle bağları kesilen gençlerimizin anlayabileceği bir ifâde düzeyinde arza çalışacağım. 
 
Uhuvvet ve Fütüvvetle Halvet, Melâmetle Celvet...
 
Yine Kırşehir’i şereflendirmekte olan Ahi Evren Baba ile çiçek açan Ahilik Uhuvveti.. Kardeşlik. Din kardeşliği. Samimi dostluk…
 
Hacı Bektaş- ı Velî hazretlerinin ataları gibi, ataları Orta Asya’da Nişabur’a sığınan “Kitabü’l-Fütüvve” ve “Risaletü’l- melâmetiyye” yi yazan Seyyid Abdurrahman Sülemi hazretleriyle kök salan Fütüvvet … Dostlara afv ve safh ile muamele. Yiğitlik. Cömertlik. Lütuf ve ihsankârlık. Kerem ve seha. Soy temizliği…
 
Halk içinde HAKK’la gizli kalışla Kemâlât yolu olan Halvet… Yalnızlık. Tek başına kalmak. Tenhaya çekilme. Gizlilik…
 
Rasûlullah (Sallallahu aleyhi ve selem) günlerinden beri var olagelen tüm iyiliklerin mutlaka gizlendiği ve tüm kötülüklerin asla halka karşı gizlenmeden yaşandığı için bilir-bilmezlerce kınanan Melâmet.. Kınanmışlık… Olmuş için tevbede, Olana rızada, Olacağa duada; İman-Amel-Ahlâk ve Hâl olarak Halk için de Hakk’ın Hükmünü açıkça yaşayış olan Celvet…
 
Davul sesinin “Dost” sesini bastırdığı, cemâatçılık ve tarikatçılığın çığırdan çıkıp cirit attığı, tefrid (Minumum) ve ifraddan (maksimum) başka bir de İ’tidal (optimum) yolu olan Sırat-ı Müstakimin olduğunun unutulmaya başlandığı günümüzde köşe taşlarımız olan Ulu Erenlerimizi, şucu ya da buculara bırakamayız!
Geçmişin ve bu günün siyasi ceryanlarının isimlendirdiği ve bazılarının da haklı haksız sahiblenip kimselere bırakmadığı inanç sistemimizi Kur’ânı Kerim ve sahih hadislerle; tarafsız, ancak HAKK’a taraf bir vicdanla gönül gözümüzden geçirmeliyiz.
Katı, kasıtlı, kalıplı, neticede nefrete dayalı iç güdüleri dürtükleyerek ne Sünnî ne de Şiî olunur.
Kaldı ki illâ birinden olmak gerekirse;  Ehl-i Beytî – Muhammedî - Kur’ânî – Rabbânî bir İnsan olarak;
İmanda, Şeriatı – Amelde, Tarikatı – Ahlâkta, Mârifeti ve Hakikatta, Hâli yaşayarak şerefli şehâdet ehli oluruz.
 
Hacı Bektaş- ı Velî Hazretleri de  çırak-usta ilişkisi ve diriden diriye nur nakli ilim ve edebi içinde tâlim ve terbiyesini;  öğretim ve eğitimde devam ettirmiştir.
 
Makâlâtını zevk ederken göreceğiz ki Ulu Hünkâr Hacı Bektaş- ı Velî (ks) Hazretleri de, Uhuvvet ve Fütüvvetle Halvet, Melâmetle Celvette Celâl-Cemâl Cem’ini esas almış yaşamış ve yaşatmıştır.
 
Zâten yaşanıp-yaşatılmayan, yalan olandır ki o ise günümüzdeki; Laf Ebelerinin, Tasavvuf Simsarlarının ve ne acı ki Tevhid Tüccarlarının işidir…
Gübreden-Gülden habersiz naylon gülcüler istemese de biz İnşâalah HAKK’a inanıp Hayrı işlemek adına  Anadolu’nun Yüce dağları gibi Halkın içinde HAKK’ın adına dimdik duran, ömürleri boyunca sahte Sultanların sofrasına oturmamış Üç Velîlerimiz, Yunus Emremiz, Somuncu Babamız, Ümmî Sinan Hazetleri. Ve daha nicelerini anlamaya ve anlatmaya hasbî hizmetçi olacağız. Bize Dinimizi getiren ve Rahmetenlilâlemin olan Rasûlullah (Sallallahu aleyhi ve selem) adına hesabına ve şerefine bu işi yapacağız. Kendi adına sahib çıkışı ve kullanışı açıkça doğru bulmayacağız…
 
Sûreti (Surete ait, görünüşe ait ve müteallik. Hakiki, ciddi ve samimi olmayan. Zâhirî.) sınıflanmalardan, Sîreti (Bir kimsenin içi, hâli, hareketi, ahlâkı. İnsanın tutmuş olduğu mânevi yol.) Cem’e kemâlâtla ulaşım yoluna geçiş günümüz insanının ana sorunudur.
 
Geçmiş zaman içinde Sünni ve Şiî görüşü siyasete âlet eden devletlerin iki tarafta da olan masum halka neler ettiği, gün gelip göğe çıkarırken gün gelip çoluk-çocuk kılıçtan geçirdiği, Eskiçeri-Yeniçeri oyunlarının vs. nin, Hacı Bektaş- ı Velî Hazretlerinin inanç ve yaşayışı ile alâkasının olmadığını göreceğiz…
 
HAKK’ın Kullarına: “Kulum!” diye ferman eden Padişahlarla, biri birini öldürten bilmem kaç tanesine taç giydirmekle övünen tarikatçı sistemiyle de…
 
Bizim köyde Süleyman Emmi’nin hanımı ölmüş iki çocuk kalmış, Halime Hala’nın da kocası ölmüş iki çocuk kalmış, konu-komşu araya girip evlendirmişler. Derken iki çocuk da ikisinden olmuş. Bir gün diğer odada kavga-kıyamet kopmuş Süleyman Emmi : “ Hanım bak ne oluyor!” demiş. Biraz sonra elleri belinde gelen Halime Hala : “Herif! Herif! Seninkilerle benimkiler birleşmiş Bizimkilere veriyorlar  dayağı!..” demiş…
Ehl-i Beyt, imanı olan hepimizindir…
 
ALLAHU ZÜ’L- CELÂL’in Sırat-ı Müstakimi ve Rasûlullah (Sallallahu aleyhi ve selem)’in Fırka-yı Nâciye yolu ne Sünnîdir ne de Şiîdir.
 
Hem on iki İmama ikrârun
Bunların zıddına inkârun olsun.
 
Muhib ol Dostına, zıddına düşman
Dilersen kim ola imanın ruşan…
 
“ Aynı zamanda on iki İmama ikrârın, bunların zıddına  inkârın olsun. Ehl-i Beytin Dostunu seven ol, düşmanına düşman ol ki eğer imanım açıkça belli olsun istersen…”
 
 
Bu beyitler Emniyet Umum Müdürlüğü kütübhânesinde bulunan Makâlâtın manzum  bir mukaddemesinden alınmıştır.
 
 
İkrâr : Açıktan söylemek. Kabul ve tasdik etmek. Hakkı itiraf etmek. Karar vermek. Mukarrer kılmak. Fık: Bir kimseye diğerinin kendisinde olan hakkını haber vermek.
 
İnkâr : Bilmeme, tanımama. Yaptığını ve söylediğini gizleme. Yapmadım deme ve ayak direme. * Reddetme. (Bak: Nefy)
 
Muhibb : Seven. Muhabbet eden. Dost. Hayrı isteyen.
 
Ruşan : Ruşen. f. Parlak, aydın. Belli, âşikâr.
 
Tevellâ : (Tevelli) Birisini dost edinme. Bir işi üzerine alma. Dönme, yönelme, i'raz etme. Ehl-i Beyt'e tam sevgi. Akrabalık. Karabet. Yakınlık beslemek.
 
Teberrâ : Uzak durma. Sevmeyip yüz çevirme.
 
On iki İmama ikrâr, tevellâ ve teberrâ meselesi…
 
On iki İmam dediğimiz öpöz Ehl-i Beyt olup bizzât Rasûlullah (Sallallahu aleyhi ve selem)’in torunlarıdır. Ehl-i Beyt’e sevgi beslemek hem Kur’ân-ı Kerîm’de ALLAHU ZÜ’L- CELÂL’in emri hem de açık-seçik ifâdelerle Rasûlullah (Sallallahu aleyhi ve selem)’in istek ve emridir. Unutmamalıyız ki İslam Dininde ikrâr HAKK’a inanıp Hayr olanı işlemek şartıdır. İnkâr ise Bâtıla inanmayıp şerri işlememek şartıdır.
 
 
Aklı olan Nakli bilen ve vicdan sahibi olan bir kişi herhangi bir nedenle bu sınırların dışına çıkarsa İslam Dininden kendisi fiilen çıkmıştır.
 
Emevi, Abbasi ve daha sonrakilerin Ehl-i Beyt katliamlarını bâtıl ve şerr olarak görmemek İslam Dinine inanan için mümkün mü?
 
Ancak, o gündür bu gündür istismar edilen Ehl-i Beyt Aleyhumüsselâm Hazretleri ile bu gün bazı kendini bilmez, İman-Amel-Ahlâk ve Hâlleri karışık ve İslam Dinine uymayan sözde Şiî kişilerin oluşu…
 
Yine Ehl-i Beyt kâtillerini sahabe oğlu olduğu için reddetmeyen, Ehl-i Beyti sevmekte Şiîlere benzeriz gibi nedenlerle gevşek davranan komik düşünce sahibi Sünnîlerin oluşu..
 
İkisi Rasûlullah (Sallallahu aleyhi ve selem)’in Kayın pederi, İkisi de damadı olan dört halife hakkında çağlardır süren kısır polemik…
 
Kısacası biz İslam Dinini inanç ve inancı yaşayış bazında ne yapmalıyız? Gençlerimiz, Sevgi-Nefret Kavşağında ne yapsınlar?..
 
Geçmişin acıları içimizde olmakla beraber Ehl-i Beyti bu gün de gereği gibi sevmekte Muhammedî bir muhabbet ve merhametle, gönül gözüyle Hacı Bektaş- ı Velî Hazretlerinin Makâlâtını okuyalım ve anlamaya çalışalım İnşâallah…
 
Hacı Bektaş- ı Velî Hazretlerinin; Kitabü’l-fevâid, Fatiha Sûresi Tefsiri, Nasihat ve Vasiyetleri gibi eserleri olduğu da bildirilmektedir.
 
Hacı Bektaş- ı Velî Hazretlerinin en meşhur eseri şüphesiz Makâlâtıdır. Manzum ve mensur yazmaları vardır. Makalelerin toplanmasıdır. Beklide sohbetlerinin kaleme alınışıdır. Bölümlere ayrılmıştır.
 
Arapça olan nüshaları  iki adet olarak tesbit edilebilmiştir. Birisini, Makâlâtın ilim âlemine kazanılmasında çok değerli hizmeti olan ve orjinalinin de kendisinde olduğunu bildiren Prof. Dr. Esad Coşan tercüme etmiştir. Kendisine rahmetler dileriz. Diğeri Süleymaniye, Denizli 393/4 de kayıtlı nüshasıdır.
 
Türkçe mensur tercümeleri çoktur. Meşhurları:
 1- Manisa Nüshası: Manisa Kütübhânesi 5336 numarada kayıtlı nüsha.
2- Ankara Nüshası: Ankara İl Halk Kütübhânesi Eski Eserler Bölümü 355 numarada kayıtlı nüsha.
3- Lâleli Nüshası: İstanbul Süleymaniye Kütübhânesi 1500 numarada kayıtlı nüsha.
4- hacı Mahmut Nüshası: İstanbul Süleymaniye Kütübhânesi Hacı Mahmut Efendi 2856 numarada kayıtlı nüsha.
5- Uşşâki Nüshası: İstanbul Süleymaniye Kütübhânesi Uşşaki16 numarada kayıtlı nüsha.  Ve diğerleri…
 
Hacı Bektaş- ı Velî Hazretlerinin Makâlâtı gibi halka mal olmuş asırlarca elden ele, dilden dile ve gönülden gönüle aka gelen anonim eserlerin orjinali şudur demek mümkün olmamıştır.
 
Çeşitli nüshaların sentez ve analizinden doğan eserler de bu hususta bir fikir vermektedir ki aranan da budur. Elde mevcut yazmaların bize ulaşan ve Lâtince harflerle yazım zorluğuna rağmen Hacı Bektaş- ı Velî Hazretlerinin o günün diliyle buyruğundan bu gün ne anladığımızı, hiçbir iddiada ulunmaksızın sadece ortaya çıksın ve genç neslimiz fikren tanısın dileğiyle arz ediyorum. Hazreti Hünkarın bu az hizmetime karşılık olmadan geniş keremiyle hepimize himmet etmesini dilerim.
 
Rasûlullah (Sallallahu aleyhi ve selem)’e, Ehl-i Beytine ve Sahabesine salât ü selâm olsun. Elhamdülillahi Rabülâlemîn…
 
 
Ehl-i Beyt’e sevgi beslemek Kur’ân-ı Kerîm’de ALLAHU ZÜ’L- CELÂL’in emri:
ذَلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُل لَّا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى وَمَن يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَّزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ
      “Zalikellezi yübbeşşirullahü ibadehullezine amenu ve amilus salihat kul la es'elüküm aleyhi ecran illel mevededdete fil kurba ve mey yakterif haseneten nezid lehu fiha husna innellahe ğafurun şekur : İşte Allah'ın, iman eden ve iyi işler yapan kullarına müjdelediği nimet budur. De ki: Ben buna karşılık sizden akrabalık sevgisinden başka bir ücret istemiyorum. Kim bir iyilik işlerse onun sevabını fazlasıyla veririz. Şüphesiz Allah bağışlayan, şükrün karşılığını verendir.” ( Şûrâ 42/23)
      “Zalikellezi yübbeşşirullahü ibadehullezine amenu ve amilus salihat kul la es'elüküm aleyhi ecran illel mevededdete fil kurba ve mey yakterif haseneten nezid lehu fiha husna innellahe ğafurun şekur : İşte Allah'ın, iman eden ve iyi işler yapan kullarına müjdelediği nimet budur. De ki: Ben buna karşılık sizden akrabalık sevgisinden başka bir ücret istemiyorum. Kim bir iyilik işlerse onun sevabını fazlasıyla veririz. Şüphesiz Allah bağışlayan, şükrün karşılığını verendir.” ( Şûrâ 42/23)
 
Resûlullhah (sallallahu aleyhi ve sellem)’in Ehl-i Beyti’ni sevmek ümmetine vâcibtir.
Salâvât-ı şerîfedeki Âl-i Muhammed’e saygının namazda ikinci teşehhüdde söylenmesini vâcib kılan İmâmı Şafiî (radiyallahu anhu)’yu devrin düzenbaz dalkavukları rafizîlikle suçlayınca şu şiiri okuyor:
 “Ey binitli kişi! Minâ’daki o taşlıklı yerde dur ve taşlı yerin sakinleriyle, kalkıp gidenlere kulak ver!.. Seher vaktinde, tıpkı taşan Fırat Irmağının ahengi ile, hacılar Minâ’ya doğru dolup taştığında, bil ki eğer MUHAMMED (sallallahu aleyhi ve sellem)’in ailesini sevmek bir rafizîlik (taşkınlık ve sapıklık) ise, ins ve cin âlemi şâhid olsun ki (o hâlde ben) bir rafizîyîm!..”
 
Birçok hadis-i şerîf içinden bir Ehl-i Beyt (aleyhumu’s-selâm) güldestesi:
 
     Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Ni’metleriyle sizi beslediği (gıdalandırdığı) için ALLAH’ı sevin. Beni de ALLAH sevgisi için sevin. Ehl-i Beytim’i de benim sevgim için sevin.” buyurmuştur.
(İbni Abbas (ra) dan; Tirmizî, Menâkib 3792;Taberanî, Kebir;İbn Hibban)
        
İlâhî, fıtrî, kevnî ve Muhammedî sevgi zinciri!..
 
İlâhî : Cenâb-ı Hak ile alâkalı, Allah'a dâir. Cenab-ı Hakk'a aid ve müteallik
 
Fıtrî :  Doğuştan, yaradılıştan, fıtrata âit ve müteallik. Hayat kanunlarına uygun.
 
Kevnî : Oluşa ait ve müteallik. Kâinat ilmine dair. Varlıkla alâkalı.
 
    Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Hayber günü: “Yarın sancağı öyle bir kimseye vereceğim ki o, ALLAH’ı ve Resûlünü sever, ALLAH ve Resûlü de onu sever.” buyurunca Râvi devâmla der ki: Bu söz üzerine (kendilerini seçsin diye sahabe) boyunlarını uzattılar. Ama, Resûlullah (sav): “Bana Alî’yi çağırın!” buyurdular. Alî (kv) getirildi ama gözlerinden rahatsız idi. Hemen gözlerine tükürdü ve sancağı ona verdi. ALLAH Tealâ Hazretleri onun eliyle fethi müyesser kıldı. Râvi devâmla (Âl-i İmrân 3/61) âyeti indiği zaman “Gelin, oğullarımızı ve oğullarınızı çağıralım...” buyurup hemen Alî’yi, Fatıma’yı, Hasan ve Hüseyin’i çağırdı ve “ALLAH’ım bunlar benim ailemdir (ehlimdir).” buyurmuştur.
(Müslim, Fezâilü’l-Ashâb 32 (2404); Tirmizî, Menâkib (3726))
 
      Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)’e: “Sana bu ilim geldikten sonra kim seninle bu hususta mücâdele edecek olursa de ki: “Gelin, çocuklarımızı ve çocuklarınızı, kadınlarımızı ve kadınlarınızı, kendinizi ve kendimizi çağırıp toplanalım, sonra niyet edelim ki ALLAH’ın lâneti yalancılar üzerine olsun!” (Âl-i İmrân 3/61) âyet-i celilesi indiğinde Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Alî (keremullahi veche)’yi, Fatıma (aleyha’s-selâm)’ı, Hasan (aleyhi’s-selâm) ve Hüseyin (aleyhi’s-selâm)’ı çağırdı ve: “ALLAH’ım bunlar da benim ehlim (ailem)” buyurmuştur.
(Sâd İbn Ebi Vakkas (ra) dan; Tirmizî, Tefsir Âl-i İmrân 30021)
 
    Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “İnnî târikûn fikümü’s sâkaleyni kitaballahi ve ıtretî: Ben sizin içinizde iki ağırlık bıraktım biri ALLAH’ın kitabı biri de ıtretim (Zürriyetim, Ehl-i Beyti’m)” buyurmuştur.
(Müslim Fezailü’s- sahabe 36,37; Darimî, Fezâilü’l-Kur’ân 1; İ. Ahmed, III/14,17-4/367, 371; Şeybe; Hatîb)
 
      Zeyd ibn-ü-Erkâm (radiyallahu anhu)’dan Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Ben size, temessük edip (tutunup) sıkı sarıldığınız takdirde dalâlete (sapıklığa) düşmekten korunacağınız iki şey bırakıyorum: Bunlardan biri diğerinden daha büyüktür: Kitabullah. Bu, semâdan arza uzanan ALLAH’ın ipidir. Diğeri Ehl-i Beytim olan yakınlarımdır. Bu iki şey, Kevser Havzının başında buluncaya kadar birbirlerinden ayrılmayacaktır. Bu iki şey hakkında benden sonra nasıl davranacağınıza iyi bakın.”
(Kütüb-i Sitte, Muhtasar C.12/499)
 
Ve daha niceleri..
Ne var ki dünyanın da bir kaderi var…
 
 
     Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Bedee’l-İslâmü gariben. Ve seyeudü kemâ bedee gariben fe tubâ li’l-gurâbâ: İslâm garib başladı. Ve (günün birinde) tekrar başladığı gibi garib olacaktır. Ne mutlu o gariblere!” buyurmuştur.
(Ebu Hureyre (ra) dan; Müslim, Îmân 232 (145); Tirmizî, Îmân 13; İbn Mâce, Fiten 15; Darimî, Rikak 42; İ.Ahmed I/184)
 
         
Latif YILDIZ
(KUL İHVÂNİ)
   
                  
                        EHL-İ BEYT’İN
 
                   Derdin  zevki zikirdir
                   HAKK’ı Aşkla fikirdir
                   Şikâyetsiz    şükürdür
                   Hayâsı EHL-İ BEYT’İN...
 
                                  
 
                   FAHRın faslı MUHAMMED (sav)
                   Âşık  aslı  MUHAMMED (sav)
                   Aslı nesli  MUHAMMED (sav)
                   Mayası   EHL-İ BEYT’İN...
 
                                  
 
                   Tecellî Hak... Taşlandı
                   Elâ gözler yaşlandı
                   Çile    ile     işlendi
                   Oyası EHL-İ BEYT’İN...
 
                                   
 
                   Muhabbet gurûru DOSD
                   SUBHAN’ın sururu DOSD
                   MUHAMMED’in Nuru DOSD
                   Boyası   EHL-İ BEYT’İN...
 
                                   
 
                   Erenler kaşığı HAYY
                   Elestin  Âşığı   HAYY
                   Mahşerin ışığı HAYY
                   Ziyâsı EHL-İ BEYT’İN...
 
                                    
 
                   “KÂR-BEL” Aşk Kuyusu
                   Uyanıklık        uykusu
                   İHVÂNİ’m HAKK kaygusu
                   Rüyâsı EHL-İ BEYT’İN... (as)
 
                              KUL İHVÂNİ





[ Geri Dön ]

Ana Sayfa | FORUM | Videolar | Sesli Sohbet | Dualar | İletişim
Copyright (C) 2010 Muhammedi Nur | Tüm Hakları Saklıdır